اثربخشی مداخله آموزشی روانشناسی مثبت نگر مبتنی بر آموزه های اسلامی با تاکید بر محتوای آیات قرآن کریم در ارتقای سلامت روان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه آموزشی مثبت نگری مبتنی بر آموزه های قرآن کریم بر سلامت روان انجام شد. این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه در قالب گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل دانشجومعلمان پسر مقطع کارشناسی دانشگاه فرهنگیان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که نمونه ای هدفمند شامل ۳۴ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۷ نفر) جایگزین شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) بود. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مثبت نگری با رویکرد قرآنی قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر در نرم افزار SPSS-۲۶ نشان داد که این مداخله موجب بهبود نمره کل سلامت روان و کاهش علائم جسمانی، اضطراب و بی خوابی، اختلال عملکرد اجتماعی و افسردگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (P<۰.۰۰۱). همچنین، این تاثیرات در پیگیری یک ماهه پایدار ماند. نتایج نشان می دهد که برنامه مثبت نگری مبتنی بر آموزه های قرآنی، به عنوان مداخله ای بومی سازی شده و سازگار با ارزش های معنوی، ظرفیت بالایی در ارتقای سلامت روان و کاهش اختلالات روان شناختی دانشجومعلمان دارد و می تواند به عنوان رویکرد مکمل موثر در مداخلات سلامت روان در بافت های فرهنگی و مذهبی مشابه به کار گرفته شود

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، مثبت نگری ، آموزه های قرآن کریم ، دانشجومعلمان ، روان شناسی بومی