تحلیل گفتمان نسل کشی در سوره بروج: استخراج مولفه های ساختاری و تطبیق با مصادیق معاصر

این پژوهش به بررسی مساله نسل کشی در قرآن و بازتاب های آن در تاریخ معاصر می پردازد. نسل کشی در این تحقیق به معنای نابودی سازمان یافته گروه های انسانی بر پایه هویت مذهبی- قومی تعریف می شود. هدف این مطالعه شناسایی اصحاب اخدود و عوامل اصلی کشتار ذکر شده در سوره بروج، به عنوان نخستین مصداق نسل کشی و تطبیق آن بر کشتارهای معاصر، از جمله رویدادهای امروزی در جهان است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و ارجاع به آیات، روایات و منابع تاریخی انجام شده است.این پژوهش در واقع ترکیبی از مطالعات بنیادی و توسعه ای است و نشان می دهد که قرآن با به کارگیری سازوکارهای بلاغی، نظیر سوگندهای تاکیدی، تصویرسازی هولناک از آتش سوزی و استمرار فعل مضارع، نه تنها ماهیت ایدئولوژیک نسل کشی را آشکار می سازد، بلکه با تاکید بر مفاهیم بنیادین کرامت ذاتی انسان (حرمت نفس) و مقاومت در برابر ظلم با پذیرش مرگ به عنوان گزینه ای به جای تسلیم، چهارچوبی هنجاری برای نقد خشونت جمعی ارائه می دهد.بررسی تطبیقی مصادیقی چون نسل کشی نجران (۵۲۳م) و نمونه های معاصر مانند کشتار در میانمار و غزه نشان می دهد که علی رغم گذشت قرن ها، الگوی حذف سیستماتیک گروه های دینی-قومی با انگیزه های مشابه همچنان تکرار می شود. این پژوهش با تلفیق مطالعات قرآنی و تاریخ اجتماعی، مدلی تحلیلی ارائه می دهد که ظرفیت قرآن را در بازخوانی انتقادی پدیده های خشونت بار معاصر تقویت می کند. نتایج این تحقیق نشان می دهند که قوم یهود به عنوان عامل اصلی خشونت های سازمان یافته در طول تاریخ شناخته می شود و تنها راه مقابله با این خشونت ها، مقاومت بر محور ایمان و عدم پذیرش صلح تحمیلی است.

کلیدواژه ها:

نسل کشی ، سوره بروج ، تحلیل گفتمانی ، اصحاب اخدود ، خشونت ساختاری ، هنجارشکنی هویتی ، الهیات انتقادی