یادگیری مشارکتی و تعاملی در آموزش قرآن؛ رویکردی نوین برای افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان دوره متوسطه اول

درس قرآن کریم در دوره متوسطه اول، علاوه بر آموزش مهارت های روخوانی، روان خوانی و درک مفاهیم آیات، نقش مهمی در تقویت نگرش ها و ارزش های دینی و اخلاقی دانش آموزان دارد. با این حال، استفاده از روش های سنتی و یک سویه در تدریس قرآن ممکن است موجب کاهش انگیزه و مشارکت فعال برخی دانش آموزان در فرایند یادگیری شود. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش های مشارکتی می تواند با ایجاد فضای فعال و تعاملی، فرصت بیشتری برای تمرین قرائت، فهم مفاهیم قرآنی، تبادل نظر و بیان دیدگاه های دانش آموزان فراهم کند. همچنین، مشارکت در فعالیت های گروهی و تجربه یادگیری همراه با تعامل با همسالان می تواند به افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس و علاقه دانش آموزان به درس قرآن کمک کند. در این رویکرد، معلم از نقش صرفا انتقال دهنده مطالب فاصله گرفته و به عنوان هدایتگر و تسهیل کننده فرایند یادگیری عمل می کند. بنابراین، تلفیق محتوای آموزشی قرآن با روش های مشارکتی و تعاملی می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق تر، جذاب تر و کاربردی تر مفاهیم قرآنی در دوره متوسطه اول باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش قرآن ، یادگیری مشارکتی ، مشارکت دانش آموزان ، روش های تدریس قرآن.