بررسی مقیاس های زمانی ذاتی سیگنال EEG در بیماران مبتلا به PTSD با استفاده از پنجره خودهمبستگی

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یکی از اختلالات روان شناختی ناشی از تجربه مستقیم یا غیرمستقیم رویدادهای شدید تنش زا و آسیب زا است. در میان روش های مختلف بررسی فعالیت مغزی، الکتروانسفالوگرافی (EEG) به عنوان یکی از روش های مهم بررسی فعالیت الکتریکی مغز، به ویژه در PTSD، مورد توجه قرار گرفته است. در سال های اخیر، تحلیل سیگنال های EEG با استفاده از پنجره خودهمبستگی(Autocorrelation Window) به منظور بررسی مقیاس زمانی ذاتی فعالیت های مغزی مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه، دو شاخص ACW-۰ و ACW-۵۰ به منظور ارزیابی مقیاس زمانی فعالیت مغزی در دو گروه افراد سالم و مبتلا به PTSD استخراج و تحلیل شدند. همچنین، میانگین این شاخص ها در هر کانال محاسبه و تفاوت های بین دو گروه به صورت کانال به کانال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که اگرچه تفاوت معناداری در میانگین کلی ACW-۰ بین دو گروه مشاهده نشد، ACW-۵۰ در افراد مبتلا به PTSD در مقایسه با افراد سالم به طور معناداری کاهش یافته بود و اندازه اثر بزرگی نشان داد. در تحلیل کانال به کانال، برخی کانال ها در تحلیل اولیه تفاوت هایی بین دو گروه نشان دادند؛ با این حال، پس از اصلاح Benjamini–Hochberg برای مقایسه های چندگانه، هیچ یک از این تفاوت های کانال به کانال در سطح q<۰.۰۵ باقی نماندند. این یافته ها نشان می دهند که می توان ACW-۵۰ را به عنوان ویژگی امیدوارکننده ای برای بررسی تغییرات مقیاس زمانی فعالیت مغزی مرتبط باPTSD بررسی کرد.

کلیدواژه ها:

اختلال استرس پس از سانحه ، سیگنال مغزی ، مقیاس زمانی ، تابع خودهمبستگی