بررسی رابطه تفکر خلاق، خودتنظیمی یادگیری و شناسایی استعدادهای برتر در دانش آموزان

پژوهش حاضر با موضوع بررسی رابطه تفکر خلاق، خودتنظیمی یادگیری و شناسایی استعدادهای برتر در دانش آموزان، با هدف بررسی ارتباط میان ویژگی های شناختی و مهارت های یادگیری و نقش احتمالی آن ها در شناخت توانایی های دانش آموزان تدوین شده است. در نظام های آموزشی معاصر، توجه به تفاوت های فردی و شناسایی استعدادهای دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا عملکرد تحصیلی به تنهایی نمی تواند تمام ظرفیت های ذهنی و توانایی های بالقوه افراد را نشان دهد. برخی دانش آموزان ممکن است در زمینه هایی مانند حل مسئله، تولید ایده های جدید، یادگیری مستقل و فعالیت های خلاقانه توانایی های قابل توجهی داشته باشند، اما این قابلیت ها در ارزشیابی های معمول به طور کامل آشکار نشوند. ازاین رو، بررسی متغیرهایی مانند تفکر خلاق و خودتنظیمی یادگیری می تواند در شناخت بهتر عوامل مرتبط با شناسایی استعدادهای برتر و فراهم کردن فرصت های مناسب برای رشد توانایی های دانش آموزان موثر باشد.تفکر خلاق به توانایی تولید ایده های جدید، بررسی مسائل از دیدگاه های متفاوت و ارائه راه حل های ابتکاری اشاره دارد. این توانایی می تواند در یادگیری عمیق، حل مسائل پیچیده و بروز قابلیت های شناختی دانش آموزان نقش داشته باشد. در مقابل، خودتنظیمی یادگیری مجموعه ای از فرایندهای شناختی، فراشناختی، انگیزشی و رفتاری است که به دانش آموز کمک می کند اهداف یادگیری خود را تعیین کند، برنامه ریزی انجام دهد، بر پیشرفت خود نظارت داشته باشد و راهبردهای مناسب را انتخاب کند. بررسی ارتباط این دو متغیر اهمیت دارد؛ زیرا خلاقیت می تواند زمینه تولید راه حل های جدید را فراهم سازد و خودتنظیمی یادگیری امکان مدیریت و ارزیابی این راه حل ها را ایجاد کند. همچنین، توجه به این دو مولفه در کنار سایر شاخص های آموزشی می تواند به شناخت جامع تر ظرفیت های دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

تفکر خلاق ، خودتنظیمی یادگیری ، استعدادهای برتر ، دانش آموزان ، روان شناسی تربیتی