تلفیق یادگیری معکوس، یادگیری مشارکتی و هوش مصنوعی مولد در طراحی الگوی نوین تدریس برای افزایش مشارکت و عمق یادگیری دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_2846
تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین چگونگی تلفیق یادگیری معکوس، یادگیری مشارکتی و هوش مصنوعی مولد در طراحی الگوی نوین تدریس برای افزایش مشارکت فعال و تعمیق یادگیری دانش آموزان انجام شده است. با توجه به تحولات فناورانه در نظام آموزش وپرورش و ضرورت گذار از روش های سنتی انتقال دانش به رویکردهای یادگیرنده محور، بهره گیری هم زمان از روش های نوین تدریس و فناوری های هوشمند می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت فرایند یاددهی یادگیری باشد. روش پژوهش، مروری و مبتنی بر مطالعه و تحلیل منابع علمی مرتبط با یادگیری معکوس، یادگیری مشارکتی، هوش مصنوعی مولد و الگوهای نوین طراحی آموزشی است. در این راستا، مبانی نظری، ظرفیت های آموزشی، فرصت ها و چالش های تلفیق این سه رویکرد بررسی و مولفه های اصلی یک الگوی آموزشی یکپارچه تبیین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری معکوس با انتقال بخشی از فرایند دریافت محتوای اولیه به خارج از کلاس، فرصت بیشتری برای فعالیت های تعاملی و حل مسئله در محیط کلاس فراهم می کند؛ یادگیری مشارکتی از طریق تعامل گروهی، تبادل دیدگاه ها، مسئولیت پذیری مشترک و یادگیری از همتایان، به تقویت درک مفهومی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان کمک می کند؛ و هوش مصنوعی مولد نیز می تواند با تولید محتوای متناسب با اهداف آموزشی، طراحی پرسش های تفکربرانگیز، ارائه بازخوردهای اولیه و پشتیبانی از فعالیت های یادگیری، ظرفیت اجرای این دو روش را گسترش دهد. همچنین، نتایج تحلیل منابع بر اهمیت نقش هدایتگر معلم، طراحی هدفمند فعالیت های گروهی، اعتبارسنجی محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و رعایت اصول اخلاقی و آموزشی در استفاده از این فناوری تاکید دارد. در نتیجه گیری، تلفیق هدفمند این سه رویکرد می تواند چارچوبی مناسب برای طراحی تدریس فعال، تعاملی و متناسب با تفاوت های فردی دانش آموزان فراهم سازد و زمینه افزایش مشارکت، تقویت تفکر انتقادی و دستیابی به یادگیری عمیق تر را مهیا کند. بااین حال، میزان اثربخشی این الگو در عمل به آمادگی حرفه ای معلمان، دسترسی عادلانه به فناوری، کیفیت طراحی آموزشی و نحوه استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی وابسته است و ارزیابی تجربی آن در محیط های واقعی آموزشی ضروری به نظر می رسد.
کلیدواژه ها:
یادگیری معکوس ، یادگیری مشارکتی ، هوش مصنوعی مولد ، روش های نوین تدریس ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری عمیق ، طراحی آموزشی
نویسندگان
سعید ابوطالبی
کارشناسی ارشد، ریاضی، اداره کل آموزش و پرورش استان چهارمحال و بختیاری