بررسی رفتار دینامیکی و تحلیل حساسیت ساختمان ترکیبی قاب فولادی و پانل سه بعدی با جداسازی از پایه تحت زلزله های حوزه نزدیک

جداسازی پایه یکی از تمهیدات عملی مهم در طرح مقاوم سازی سازه ها است که سالیان اخیر به دلیل پیشرفت تکنولوژی، ساخت و نصب این سیستم ها در حال گسترش می باشد. جداساز لرزه ای یک روش طراحی لرزه ای مقاوم است که به جای افزایش ظرفیت لرزه ای سازه، بر مبنای مفهوم کاهش نیاز لرزه ای قرار دارد. در این مقاله به بررسی و ارزیابی تاثیر جداساز لرزه ای در ساختمان های ساندویچ پانل پرداخته شده است. با توجه به سرعت ساخت در احداث این گونه سازه ها و ابعاد کوچک جداسازها به علت وزن کم سازه و ایمنی جانی فزاینده ای که در این ترکیب به دست می آید، برای سازه های با اهمیت زیاد مانند بیمارستان ها و مدارس می توان با هزینه بسیار پایین تر و سرعت بالاتر نسبت به سازه های معمول اقدام به ساخت نمود. در این مقاله به بررسی عملکرد سیستم های جداساز لرزه ای در سازه ساندویچ پانل همراه با قاب های فولادی از جنس مقطع در ساختمان ۴ طبقه پرداخته شده است. تحلیل استفاده شده تحلیل تاریخچه زمانی در نرم افزار اجزا محدود می باشد. استفاده از جداسازهای ۵/۱ و ۵/۲ ثانیه که دوره تناوبی دور از دوره تناوب سازه گیردار دارند، باعث کاهش ۷۵ درصدی شتاب، جابجایی و برش طبقات و افزایش دوره تناوب سازه از ۳/۰ ثانیه برای حالت گیردار به حدود ۱ ثانیه شده است. ترک خوردگی ها در المان پوسته ای اغلب در کنار بازشوها و نقاط مرزی رخ داده و استفاده از جداساز لرزه ای ۵/۱ و ۵/۲ ثانیه که دوره تناوبی دور از تناوب سازه گیردار دارند سبب کاهش حداقل ۲۰ و ۵۵ درصدی تنش های ایجاد شده در المان ها شده است. تلاش های داخلی (محوری، خمشی و برشی) ایجاد شده در ستون ها در صورت استفاده از جداساز ۵/۱ و ۵/۲ ثانیه که دوره تناوبی دور از سازه گیردار دارند سبب کاهش حدود ۱۰ برابری نیروها شده و استفاده از جداساز ۲/۰ و ۴/۰ ثانیه که دوره تناوبی نزدیک سازه گیردار دارند سبب تشدید رفتارهای دینامیکی سازه شده است.

کلیدواژه ها:

سازه ساندویچ پانل ، جداساز پایه ، تحلیل تاریخچه زمانی ، قاب فولادی