تاثیر اتوماسیون و هوشمندسازی فرآیندهای منابع انسانی بر بهبود عملکرد کارکنان شهرداری زابل

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 27

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFTP12_2823

تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اتوماسیون و هوشمندسازی فرآیندهای منابع انسانی بر بهبود عملکرد کارکنان شهرداری زابل انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، کمی و توصیفی–تبیینی است. داده ها با استفاده از پرسش نامه استاندارد مبتنی بر طیف پنج گزینه ای لیکرت از نمونه ای از کارکنان شهرداری زابل که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند، گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS و رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری با حداقل مربعات جزئی تحلیل شد. مدل پژوهش شامل دو متغیر مستقل (اتوماسیون و هوشمندسازی فرآیندهای منابع انسانی)، یک متغیر وابسته (عملکرد کارکنان) و متغیرهای زمینه ای تعدیل گر (مهارت دیجیتال، حمایت مدیریت ارشد و کیفیت زیرساخت فناورانه) بود. یافته های توصیفی نشان داد که شهرداری زابل در سطح اتوماسیون در وضعیت متوسط و در سطح هوشمندسازی در وضعیت نسبتا ضعیف قرار دارد و شکاف قابل توجهی میان خودکارسازی وظایف تکراری و یکپارچه سازی سامانه ها وجود دارد.نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که اتوماسیون فرآیندهای منابع انسانی تاثیر مثبت و معناداری بر بهره وری (β = ۰.۴۷) و سرعت انجام وظایف (β = ۰.۵۲) دارد و این تاثیر از طریق کاهش بار کاری تکراری میانجی گری می شود. همچنین هوشمندسازی فرآیندهای منابع انسانی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه شغلی (β = ۰.۳۹) و رضایت شغلی (β = ۰.۴۳) کارکنان داشت و احساس خودمختاری و شایستگی در این رابطه نقش میانجی جزئی ایفا کرد. علاوه بر این، هر دو متغیر اتوماسیون و هوشمندسازی بر کاهش خطاهای انسانی و افزایش شفافیت فرآیندها اثر معنادار داشتند. تحلیل اثر تعدیل گر نیز نشان داد که مهارت دیجیتال کارکنان، حمایت مدیریت ارشد و کیفیت زیرساخت فناورانه، رابطه میان فناوری و عملکرد را به طور معنادار تعدیل می کنند.بر اساس یافته ها، نتیجه گیری شد که اتوماسیون و هوشمندسازی منابع انسانی، به ترتیب با تاکید بر کارایی و سپس بر انگیزش و کیفیت، عملکرد کارکنان شهرداری زابل را بهبود می بخشند؛ اما تحقق کامل این مزایا به تقویت مهارت دیجیتال کارکنان، یکپارچه سازی سامانه ها، حمایت مدیریت ارشد و ارتقای زیرساخت فناورانه وابسته است. پژوهش حاضر با تلفیق نظریه های پذیرش فناوری، موفقیت سیستم های اطلاعاتی، قابلیت های پویا، خودتعیین گری و مبادله اجتماعی، چارچوبی منسجم برای تبیین پیوند فناوری و عملکرد کارکنان در بافت سازمان های عمومی محلی فراهم آورد و پیشنهادهایی عملی برای استقرار موثرتر سامانه های هوشمند منابع انسانی در شهرداری زابل ارائه داد.

کلیدواژه ها:

اتوماسیون منابع انسانی ، هوشمندسازی منابع انسانی ، عملکرد کارکنان ، شهرداری زابل ، مدیریت منابع انسانی دیجیتال ، مدل سازی معادلات ساختاری

نویسندگان

نرجس سرگلزایی

کارمند شهرداری شهر زابل، استان سیستان و بلوچستان، کارشناسی ارشد مدیریت دولتی شاخه توسعه منابع انسانی از دانشگاه آزاد اسلامی زابل.