بررسی تاثیر روش تدریس معلم بر امید به تحصیل دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهرستان میانه

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس معلم بر امید به تحصیل دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان میانه بود. جامعه آماری آن دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهرستان میانه بود که از میان آنان، ۶۰ نفر با استفاده از روش نمونه -گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده و بطور تصادفی در سه گروه ۲۰ نفره (سنتی، روش حل مسئله و مشارکتی) جای داده شدند. در طول فرایند مداخله هر سه گروه به طور همزمان اما با روش های متفاوت، مطالب آموزشی یکسان را آموزش دیدند. قبل و بعد از اعمال مداخله، میزان امید به تحصیل دانش آموران با مقیاس امید به تحصیل خرمایی و کمری (۱۳۹۶) مورد سنجش قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون تی زوجی، آزمون آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد روش تدریس سنتی بر امید به تحصیل و هیجان های تحصیلی دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان میانه تاثیر معنی داری ندارد اما روش تدریس حل مسئله و مشارکتی بر امید به تحصیل و هیجان های تحصیلی دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان میانه تاثیر معنی داری داشتند. نتایج نشان داد روش تدریس سنتی تاثیری بر امید به تحصیل و هیجان های تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول ندارد ولی روش-های تدریس حل مسئله و مشارکتی باعث بهبود امید به تحصیل و هیجان های تحصیلی شدند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، امید به تحصیل ، دانش آموزان