پیش بینی لذت یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر کلاله بر اساس تاب آوری تحصیلی و تعلق خاطر به مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری تحصیلی و تعلق خاطر به مدرسه در پیش بینی لذت یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر کلاله انجام گرفت. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی (پایه های چهارم تا ششم) شهر کلاله بودند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، حجمی مناسب از دانش آموزان به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش، مقیاس تعلق خاطر به مدرسه فریدریش و همکاران، و زیرمقیاس لذت یادگیری از پرسشنامه هیجان های پیشرفت (AEQ) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که تاب آوری تحصیلی و تعلق خاطر به مدرسه همبستگی مثبت و معناداری با لذت یادگیری دارند. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که هر دو متغیر پیش بین سهم معناداری در تبیین و پیش بینی واریانس لذت یادگیری دانش آموزان دارا هستند و مدل پژوهش از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج این پژوهش بر اهمیت ساختارهای روانی-شناختی و محیطی در فرآیند یادگیری تاکید می کند. ارتقای تاب آوری تحصیلی در برابر چالش های آموزشی و تقویت حس تعلق عاطفی و اجتماعی به مدرسه، می تواند زمینه ساز تجربه هیجانات مثبت به ویژه لذت یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی گردد. بنابراین، برنامه ریزی برای بهبود این عوامل در مدارس از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

کلیدواژه ها:

لذت یادگیری ، تاب آوری تحصیلی ، تعلق خاطر به مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، پیش بینی