تاثیر آموزش مهارت های مدیریت هیجان بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی

هیجان ها بخش مهمی از زندگی روان شناختی انسان هستند و نحوه شناخت، بیان و مدیریت آن ها می تواند بر رفتار فرد و کیفیت روابط اجتماعی او تاثیرگذار باشد. دانش آموزان در دوران کودکی و نوجوانی با هیجان های گوناگونی مانند خشم، ترس، اضطراب، شادی، ناکامی و حسادت مواجه می شوند و چگونگی برخورد آنان با این هیجان ها تا حد زیادی به مهارت های عاطفی و اجتماعی آنان وابسته است. ضعف در مدیریت هیجان می تواند موجب واکنش های تکانشی، پرخاشگرانه، تعارض با همسالان، کاهش مشارکت اجتماعی و مشکلات سازگاری در مدرسه شود. ازاین رو، آموزش مهارت های مدیریت هیجان می تواند یکی از راهکارهای مهم پیشگیرانه برای کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان باشد.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های مدیریت هیجان بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. در این پژوهش، مبانی نظری مرتبط با مدیریت هیجان، پرخاشگری و سازگاری اجتماعی بررسی و یافته های پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط مورد تحلیل قرار گرفته است. بررسی مطالعات نشان می دهد آموزش مهارت هایی مانند شناخت هیجان ها، شناسایی محرک های خشم، توقف و تامل پیش از واکنش، تنفس و آرام سازی، بازسازی شناختی، حل مسئله، همدلی و ارتباط موثر می تواند به دانش آموزان کمک کند تا به جای واکنش های فوری و پرخاشگرانه، رفتارهای سازگارانه تری انتخاب کنند. همچنین آموزش مدیریت هیجان می تواند با افزایش خودآگاهی، کنترل تکانه و مهارت حل تعارض، روابط دانش آموزان با همسالان، معلمان و اعضای خانواده را بهبود بخشد.در مجموع، می توان نتیجه گرفت که آموزش مدیریت هیجان، در صورت اجرای مستمر و متناسب با سن دانش آموزان و همراهی خانواده و مدرسه، می تواند در کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی موثر باشد. بر همین اساس، پیشنهاد می شود آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی به صورت منظم در برنامه های تربیتی مدارس گنجانده شود و معلمان و مشاوران نیز برای اجرای این برنامه ها آموزش ببینند.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجان ، تنظیم هیجان ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ، مهارت های زندگی ، سلامت روان.