بررسی تاثیر حساسیت به ارزیابی اجتماعی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی خودانتقادی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حساسیت به ارزیابی اجتماعی با اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان مدارس متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵، با تاکید بر نقش میانجی خودانتقادی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس متوسطه شهر کرمانشاه بود که بر اساس طرح نمونه گیری پیشنهادی، ۲۵۰ دانش آموز به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس کوتاه ترس از ارزیابی منفی لیری (۱۹۸۳)، مقیاس اهمال کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) و مقیاس شکل های خودانتقادی گیلبرت و همکاران (۲۰۰۴) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل میانجی گری بررسی شدند. در نتایج و آموزشی، حساسیت به ارزیابی اجتماعی با اهمال کاری تحصیلی رابطه مثبت داشت ((r=۰.۴۲,\ p<۰.۰۱)) و با خودانتقادی نیز رابطه مثبت نشان داد ((r=۰.۴۸,\ p<۰.۰۱)). همچنین، خودانتقادی با اهمال کاری تحصیلی رابطه مثبت داشت ((r=۰.۵۱,\ p<۰.۰۱)). الگوی تحلیل میانجی گری نیز با نقش میانجی خودانتقادی سازگار بود. بر این اساس، می توان انتظار داشت نگرانی از قضاوت دیگران و سرزنش افراطی خود با تعویق فعالیت های تحصیلی ارتباط داشته باشند. بااین حال، این اعداد صرفا نمونه آموزشی هستند و نتیجه واقعی پژوهش محسوب نمی شوند؛ نتیجه گیری نهایی مستلزم گردآوری و تحلیل داده های واقعی است.

کلیدواژه ها:

حساسیت به ارزیابی اجتماعی ، اهمال کاری تحصیلی ، خودانتقادی ، دانش آموزان ، نقش میانجی