تبیین نقش میانجی اعتماد به هوش مصنوعی در رابطه بین شایستگی هوش مصنوعی مدیران مدارس متوسطه دوره دوم و ارتقای کیفیت آموزشی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی اعتماد به هوش مصنوعی در رابطه بین شایستگی هوش مصنوعی مدیران مدارس متوسطه دوره دوم و ارتقای کیفیت آموزشی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای کاربردی و از نظر رویکرد پژوهشی، آمیخته با طرح اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی، جامعه پژوهش شامل خبرگان حوزه های هوش مصنوعی، مدیریت آموزشی، فناوری آموزشی، فناوری اطلاعات و کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش و مدیریت بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند معیارمحور و گلوله برفی انتخاب شدند. داده های این بخش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون نظام مند بررسی شدند. در بخش کمی، جامعه پژوهش شامل مدیران و معلمان مدارس متوسطه دوره دوم شهر کرمانشاه بود که ۲۶۰ نفر شامل ۶۰ مدیر و ۲۰۰ معلم با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه محقق ساخته شایستگی هوش مصنوعی مدیران، پرسش نامه اعتماد به هوش مصنوعی و پرسش نامه ارتقای کیفیت آموزشی بود که روایی آن ها از طریق روایی صوری، محتوایی و سازه و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد شایستگی هوش مصنوعی مدیران با ارتقای کیفیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری دارد (p<۰.۰۱, β=۰.۴۲). همچنین، شایستگی هوش مصنوعی با اعتماد به هوش مصنوعی رابطه مثبت و معناداری نشان داد (p<۰.۰۱, β=۰.۵۱) و اعتماد به هوش مصنوعی نیز با ارتقای کیفیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری داشت (p<۰.۰۱, β=۰.۳۳). افزون بر این، اثر غیرمستقیم شایستگی هوش مصنوعی بر کیفیت آموزشی از طریق اعتماد به هوش مصنوعی معنادار بود (β=۰.۱۷, ۹۵% CI [۰.۰۷, ۰.۳۰]) که بیانگر نقش میانجی اعتماد در این رابطه است. این یافته ها بر اهمیت توسعه شایستگی های هوش مصنوعی مدیران و تقویت اعتماد آگاهانه و مسئولانه به فناوری های هوشمند در راستای بهبود تصمیم گیری مدیریتی و ارتقای کیفیت آموزشی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

شایستگی هوش مصنوعی ، اعتماد به هوش مصنوعی ، مدیران مدارس