نقش معلم در هدایت تعامل دانش آموز با هوش مصنوعی در فرایند یادگیری

گسترش سریع هوش مصنوعی مولد، به ویژه ابزارهای مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ، فرصت ها و چالش های تازه ای را پیش روی نظام آموزش وپرورش قرار داده است. این فناوری می تواند با ارائه بازخورد فوری، توضیح مفاهیم، تولید ایده، شخصی سازی تمرین ها و پشتیبانی از یادگیری خودتنظیم، فرایند یادگیری دانش آموزان را تقویت کند؛ بااین حال، استفاده بدون هدایت از آن ممکن است به وابستگی شناختی، کاهش تفکر انتقادی، دریافت اطلاعات نادرست، نقض حریم خصوصی و تضعیف صداقت علمی منجر شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش معلم در هدایت تعامل دانش آموزان با هوش مصنوعی مولد در فرایند یادگیری انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی و از نوع مرور اسنادی تحلیلی است. داده های پژوهش از طریق بررسی مقاله های علمی، کتاب ها، گزارش های تخصصی و اسناد معتبر فارسی و انگلیسی مرتبط با هوش مصنوعی در آموزش، سواد هوش مصنوعی، یادگیری خودتنظیم، تفکر انتقادی، اخلاق آموزشی و ارزشیابی یادگیری گردآوری شد و داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل مضمون و تحلیل محتوای کیفی بررسی گردید. یافته ها نشان داد که معلم در عصر هوش مصنوعی، علاوه بر انتقال دهنده دانش، نقش طراح فعالیت های یادگیری، تسهیل گر تفکر انتقادی، آموزش دهنده سواد هوش مصنوعی، هدایت گر یادگیری خودتنظیم، ناظر اخلاقی و بازطراح ارزشیابی را بر عهده دارد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی به بهبود یادگیری منجر می شود که تحت هدایت حرفه ای، اخلاقی و انسان محور معلم به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، نقش معلم ، تعامل دانش آموز و هوش مصنوعی ، یادگیری ، سواد هوش مصنوعی ، تفکر انتقادی ، یادگیری خودتنظیم.