نقش بازی و فعالیت های مبتنی بر بازی در افزایش انگیزه، مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی

بازی به عنوان یکی از طبیعی ترین و کهن ترین شکل های فعالیت کودکانه، در دهه های اخیر به یکی از محورهای مهم پژوهش های تربیتی و طراحی آموزشی تبدیل شده است. نوشتار حاضر با تمرکز بر واکاوی نقش بازی و فعالیت های مبتنی بر بازی در افزایش انگیزه، مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی، مبانی نظری، شواهد تجربی و دلالت های عملی آن را بررسی می کند. یافته های حاصل از پژوهش های داخلی نشان می دهد که فعالیت های مبتنی بر بازی از طریق فراهم سازی تجربه لذت بخش، چالش متناسب با سطح توانایی، بازخورد فوری و فرصت انتخاب، انگیزه درونی دانش آموزان را تقویت می کنند (رضایی و همکاران، ۱۴۰۲). همچنین، شواهد حاکی از آن است که بازی های آموزشی هدفمند، مشارکت کلاسی دانش آموزان را افزایش می دهند و با ایجاد درگیری شناختی عمیق تر، کیفیت یادگیری را بهبود می بخشند (کاظمی، ۱۴۰۳). بررسی ها نشان می دهد که اثربخشی بازی در گرو هدف گذاری تربیتی روشن، طراحی متناسب با دوره رشدی، نقش فعال معلم در هدایت و پرهیز از سرگرمی سطحی است (محمدی و همکاران، ۱۴۰۴). در مجموع، شواهد موجود از این ایده حمایت می کند که بهره گیری نظام مند و هدفمند از بازی و فعالیت های مبتنی بر بازی می تواند به عنوان راهبردی اثربخش برای افزایش انگیزه، مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت کلاسی ، کیفیت یادگیری ، دوره های تحصیلی