بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی با استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی دانش آموزان

یادگیری یکی از اساسی ترین فرایندهای رشد و پیشرفت انسان است که نقش مهمی در شکل گیری توانایی های شناختی، پرورش مهارت های فردی و اجتماعی و دستیابی به موفقیت های تحصیلی و شغلی ایفا می کند. در نظام های آموزشی، توجه به عوامل موثر بر یادگیری دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا موفقیت تحصیلی تنها به توانایی های شناختی و کسب دانش محدود نمی شود، بلکه تحت تاثیر عوامل روان شناختی و انگیزشی نیز قرار دارد. خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی از جمله متغیرهایی هستند که می توانند در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و نحوه مواجهه آنان با فعالیت های آموزشی نقش داشته باشند. خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموز درباره توانایی خود برای انجام موفقیت آمیز فعالیت های آموزشی اشاره دارد و می تواند بر میزان تلاش، پشتکار و نحوه مواجهه با دشواری های تحصیلی تاثیرگذار باشد. انگیزش درونی نیز به تمایل فرد برای انجام فعالیت های یادگیری به دلیل علاقه، لذت و رضایت شخصی مربوط می شود. همچنین، احساس شایستگی به ادراک فرد از توانایی و کفایت خود در انجام فعالیت های آموزشی اشاره دارد. بررسی این متغیرها می تواند به شناخت بهتر عوامل روان شناختی مرتبط با رفتارهای تحصیلی و تبیین تفاوت های فردی دانش آموزان در استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی کمک کند. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، مدیران مدارس، مشاوران آموزشی، روان شناسان تربیتی و خانواده ها سودمند باشد و زمینه طراحی برنامه های آموزشی مناسب برای تقویت انگیزه، احساس توانمندی، استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری دانش آموزان را فراهم سازد. توجه به این عوامل می تواند در بهبود کیفیت آموزش، افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های یادگیری و تقویت زمینه های موفقیت تحصیلی آنان نقش موثری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزش درونی ، احساس شایستگی ، استمرار یادگیری ، مسئولیت پذیری آموزشی ، دانش آموزان