تبیین جایگاه و کارکرد مهارت های ارتباطی مربی در افزایش میزان مشارکت کلاسی کودکان مقطع دبستان

پژوهش حاضر با رسالت واکاوی نقش کلیدی توانمندی های ارتباطی معلمان در راستای بهبود و ارتقای فعالیت گروهی و حضور فعال دانش آموزان پایه های ابتدایی ساماندهی شده است. ساختار متدولوژیک این مقاله بر مبنای رویکردی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه مروری اسناد، کتاب ها و مقالات علمی مرتبط با حوزه های روان شناسی پرورشی و تعاملات کلاسی بنا نهاده شده است. روند گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای صورت پذیرفته تا ابعاد گوناگون ارتباط کلامی و غیرکلامی، هنر شنیدن موثر، ایجاد فضای همدلی و بازخوردهای هدایت گرانه مورد واکاوی قرار گیرند. دستاوردهای بنیادین پژوهش گواه آن است که بهره گیری معلمان از فنون ارتباطی اثربخش، نقشی پیشران در تحریک انگیزه تحصیلی، تسهیل یادگیری پویا و گسترش روابط اجتماعی کودکان ایفا می کند. این مهارت ها بستر لازم برای خلق فضایی ایمن و عاری از اضطراب را فراهم می سازند که در آن، فراگیر با تکیه بر حس ارزشمندی درونی، با اشتیاق فراوان در مباحث کلاسی مشارکت می کند. در پایان، این نوشتار بر اهمیت تجهیز معلمان دوره ابتدایی به الگوهای نوین ارتباطی به عنوان اصلی ترین رکن تحقق اهداف آموزشی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

توانمندی های ارتباطی ، مربی آموزشی ، مشارکت فعال کلاسی ، مقطع دبستان ، یادگیری پویا ، انگیزه تحصیلی