بررسی تاثیر رویکرد بازی های یادگیری محور بر ارتقای انگیزه تحصیلی در دانش آموزان مقطع دبستان

پژوهش پیش رو با هدف واکاوی میزان اثربخشی بازی های آموزشی بر تقویت انگیزه یادگیری نونهالان و کودکان در دوره ابتدایی تدوین شده است. همگام با دگرگونی های ساختاری در نظام های آموزش رسمی و فاصله گرفتن از روش های سنتی و حافظه محور، به کارگیری ابزارهای برانگیزاننده همچون بازی جهت فعال سازی ذهن فراگیران، به ضرورتی انکارناپذیر مبدل گشته است. روش اجرای این پژوهش، توصیفی و تحلیلی بوده و بر پایه مطالعه سیستماتیک پیشینه پژوهشی و تحلیل کیفی مستندات و منابع معتبر علمی شکل گرفته است. چارچوب تحلیلی این مقاله با اتکا بر اصول روان شناسی رشد و یادگیری، به ویژه نظریه های خودتعیین گری و سازنده گرایی تنظیم شده تا نحوه تعامل عناصر مختلف بازی با ساختارهای شناختی و ذهنی کودک به روشنی تبیین گردد. دستاوردهای بنیادین این مطالعه نشان می دهد که بهره گیری از بازی های آموزشی، از طریق فراهم سازی فضایی ایمن و به دور از اضطراب برای تجربه آزمون و خطا، ارائه بازخوردهای لحظه ای و برانگیختن حس عاملیت و تسلط در دانش آموز، موجبات افزایش چشمگیر انگیزه درونی و عمق بخشی به فرآیند یادگیری را فراهم می آورد. برآیند نهایی این تحقیق بیانگر آن است که تلفیق هدفمند ساختار بازی در تاروپود برنامه های درسی، ضمن کاهش فرسودگی ذهنی و خستگی کلاسی، با دگرگون ساختن یادگیری به تجربه ای سرشار از نشاط، مشارکت فعال و پویا دانش آموزان را تضمین می کند. در نهایت، این مقاله به معلمان، مربیان و طراحان برنامه های درسی پیشنهاد می کند که گنجاندن بازی های آموزشی را به عنوان یک راهبرد اساسی در اولویت کاری خویش قرار دهند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مقطع دبستان ، بازی وارسازی ، روان شناسی پرورشی ، مشارکت فعال کلاسی