چگونه توانستم با آموزش مهارت ها به کنترل خشم دانش آموزم منجر شوم؟

هیجان نقش مهمی در جنبه های مختلف زندگی نظیر سازگاری با تغییرات زندگی و رویدادهای تنیدگی زا ایفا می کند. هر چند هیجان ها مبنای زیستی دارند، با این وجود افراد می توانند بر شیوه هایی که این هیجان ها را ابراز می کنند، اثر بگذارند. خشم از جمله هیجان هایی است که نقش تعیین کننده ای در زندگی فردی و اجتماعی هر فرد ایفا می کند. خشم هیجان طبیعی است که بعنوان حالتی غیرارادی در قلمرو بالینی از آن یاد می شود و طیفی از آزردگی خفیف تا محدوده ای از ابزار پرخاشگری را شامل می شود. این هیجان می تواند تاثیران مخرب از جمله صدمه و آسیب زدن، حملات آسیب زا به خود و دیگران داشته باشد. در همین جهت هدف ما در این پژوهی کیفی و در قالب اقدام پژوهی این است تا بتوانیم خشم را در دانش آموز کنترل کینم. نتایج بدست آمده از ابزارهای سنجش اطلاعات مشاهده رفتار دانش آموزان، گفت و گو با همکاران و برگزاری جلسه با والدین حاکی از اثربخشی عواملی از جمله قرارگیری در محیط های استرس زا، طلاق والدین، عصبانیت های والدین و مشاهده رفتارهای خشونت آمیز، نبود اعتماد به نفس و غیره است که می توان با استفاده از رویکردهایی اعم از آموزش مهارت های ارتباطی به والدین با الگوی یادگیری جانشینی، آموزش مهارت های خودآگاهی به دانش آموزان، تحسین و تشویق دانش آموزان برای تلاش ها و کارهای مطلوب و استفاده از روش تدریس نوین و فعال مولفه خشم و پرخاشگری را در دانش آموز کاهش داد.

کلیدواژه ها:

خشم ، پرخاشگری ، والدین ، کودکان