چگونه توانستم میزان بالای پرخاشگری و سرپیچی را در دانش آموزم با آموزش مهارت های رفتاری کاهش دهم؟

پرخاشگری و رفتار دانش آموزان ابتدایی به عنوان یکی از مولفه های فرهنگی و اجتماعی، از جمله موضوعاتی است که در حوزه روان شناسی و جامعه شناسی، مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. پرخاشگری یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری می باشد و براساس بررسی های انجام شده، درصد زیادی از مشکلات رفتاری کودکان تحت عناوین مختلف به پرخاشگری مربوط می شود. وجود نظریات متنوع در این مورد حاکی از پیچیدگی موضوع است و از نظر علمی باید گفت پرخاشگری یک کشش و یا یک گرایش در فرد است که به صورت زدن، کشتن و ویران کردن خود را نشان می دهد. براساس مشکلاتی که این مشکل در زندگی دانش آموز بر جای دارد، در این تحقیق سعی بر آن است که به روش کیفی و از نوع اقدام پژوهی به بررسی آموزش روش های رفتاری مناسب در جهت کاهش پرخاشگری دانش آموز ابتدایی بپردازیم. بعد از گردآوری داده ها با استفاده از ابزارهای مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه و تجزیه و تحلیل یافته ها پی بردیم که عواملی از جمله قرارگیری در محیط های استرس زا، رفتارهای والدین، عصبانیت های والدین و مشاهده رفتارهای خشونت آمیز و غیره باعث بروز این مشکل در دانش آموز شده بود. در آخر با بهره گیری از راهکارهای پیشنهادی از سمت مشاوران و متخصصان توانستم این مشکل را کنترل کرده و آن را برطرف نماییم. این رویکردها عبارتند از: آموزش مهارت های ارتباطی به والدین با الگوی یادگیری جانشینی، آموزش مهارت های خودآگاهی به دانش آموزان، اجرای بازی های آموزشی در طول فرایند یاددهی و یادگیری و آموزش گروهی همدلی مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری.