ارزیابی نقش فعالیت های بدنی هدفمند در تنظیم هیجانی، خودتنظیمی و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

فعالیت بدنی در محیط مدرسه تنها وسیله ای برای افزایش آمادگی جسمانی و سلامت حرکتی دانش آموزان نیست، بلکه می تواند با ابعاد مختلف رشد روانی، هیجانی، رفتاری و تحصیلی آنان ارتباط داشته باشد. دانش آموزان در فرایند تحصیل با فشارهای آموزشی، ارزشیابی، رقابت، تعامل با همسالان و موقعیت های مختلف موفقیت و ناکامی مواجه می شوند و نحوه مدیریت این شرایط بر کیفیت یادگیری و سازگاری آنان اثر می گذارد. در این میان، تنظیم هیجانی و خودتنظیمی از مهارت های مهمی هستند که می توانند به دانش آموز در کنترل واکنش های هیجانی، مدیریت رفتار، حفظ تمرکز، استمرار در فعالیت و مواجهه سازنده با مشکلات کمک کنند. فعالیت های بدنی هدفمند به دلیل برخورداری از موقعیت های واقعی برای همکاری، رقابت، رعایت قانون، کنترل رفتار و تجربه موفقیت و شکست، ظرفیت مناسبی برای تقویت این مهارت ها دارند. فعالیت بدنی می تواند با تقویت برخی ابعاد خودتنظیمی و رشد توانایی های عاطفی و رفتاری دانش آموزان ارتباط داشته باشد. همچنین مطالعات مرتبط با خودتنظیمی، تنظیم هیجانی و سازگاری تحصیلی نشان داده اند که این متغیرها در فرایند موفقیت و مشارکت آموزشی دانش آموزان اهمیت دارند. فعالیت های بدنی هدفمند از طریق ایجاد موقعیت های مشارکتی، کنترل شده و چالش برانگیز می توانند به دانش آموز فرصت دهند تا مهارت هایی مانند کنترل هیجان، تحمل ناکامی، رعایت قوانین، مسئولیت پذیری، همکاری و استمرار در دستیابی به هدف را در موقعیت واقعی تمرین کند. بر همین اساس، توجه به فعالیت بدنی به عنوان بخشی از برنامه تربیتی مدرسه می تواند در کنار اهداف جسمانی، به ارتقای ظرفیت های روانی و آموزشی دانش آموزان نیز کمک کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی هدفمند ، تنظیم هیجانی ، خودتنظیمی رفتاری ، سازگاری تحصیلی ، تربیت بدنی ، کنترل هیجان ، تاب آوری تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، توجه و تمرکز ، رفتارهای سازگارانه