بررسی رابطه هوش هیجانی و هوش اجتماعی با انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهرستان تاکستان

پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر هوش هیجانی و هوش اجتماعی برانگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان تاکستان انجام شد. این پژوهش کاربردی، با رویکرد توصیفی- همبستگی، روابط میان متغیرها را بررسی می کند. جامعه آماری شامل ۱۶۵۸ دانش آموز دختر متوسطه دوم در مدارس دولتی تاکستان (سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳) بود. با توجه به۳۱۲ نفر که به عنوان حجم نمونه از جامعه آماری ۱۶۵۸ نفر به دست آمد، جهت دقت و تحلیل دقیق تر از نتایج به دست آمده، تعداد ۵۶ نفر به نمونه پژوهش اضافه شد و تجزیه وتحلیل بر اساس ۳۶۸ نمونه صورت گرفته است که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های هوش هیجانی بار-ان، هوش اجتماعی سیلورا و همکاران (۲۰۰۱)، و انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که مولفه های حل مسئله، استقلال، خوش بینی، انعطاف پذیری، همدلی و خود ابرازی در هوش هیجانی، تاثیر مثبت و معناداری برانگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم تاکستان دارند. بااین حال، خودشکوفایی و خودآگاهی هیجانی تاثیر منفی و معناداری برانگیزش تحصیلی از خود نشان دادند. درزمینه هوش اجتماعی، مهارت اجتماعی تاثیر مثبت و معناداری برانگیزش تحصیلی داشت، اما پردازش اطلاعات اثر منفی و معناداری برانگیزش تحصیلی دانش آموزان داشت. به طورکلی، هوش هیجانی و هوش اجتماعی نقش مهمی در انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر ایفا می کنند. این یافته ها بر اهمیت توسعه مولفه های مثبت هوش هیجانی و هوش اجتماعی، و مدیریت مولفه های منفی، برای ارتقای انگیزش تحصیلی تاکیددارند. لذا، برنامه ریزی های آموزشی و مشاوره ای باید با در نظر گرفتن این عوامل، به بهبود انگیزش تحصیلی دانش آموزان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، هوش اجتماعی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دختر