بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی مولد بر حافظه فعال و توانایی حل مسئله دانش آموزان در محیط های آموزشی هوشمند

هوش مصنوعی مولد با قابلیت تولید محتوای آموزشی، ارائه توضیحات متنوع و پاسخ گویی تعاملی به پرسش های دانش آموزان، به یکی از فناوری های اثرگذار در محیط های آموزشی هوشمند تبدیل شده است. گسترش استفاده از این فناوری، فرصت های تازه ای برای شخصی سازی یادگیری و تسهیل درک مفاهیم فراهم کرده، اما هم زمان پرسش هایی درباره پیامدهای آن بر توانایی های شناختی دانش آموزان مطرح ساخته است. حافظه فعال و توانایی حل مسئله از جمله مولفه های مهم شناختی هستند که در پردازش اطلاعات، درک مفاهیم، استدلال و پیشرفت تحصیلی نقش اساسی دارند. از نظر مفهومی، استفاده هدایت شده از هوش مصنوعی مولد می تواند با فراهم کردن توضیحات مرحله ای، بازخورد مناسب و فرصت بررسی راه حل های گوناگون، به حمایت از فرایند یادگیری کمک کند. در مقابل، واگذاری کامل تحلیل اطلاعات و حل مسائل به ابزار هوشمند ممکن است فرصت تمرین مستقل برخی مهارت های شناختی را محدود سازد. پیامدهای این فناوری می تواند تحت تاثیر عواملی مانند سطح تحصیلی، دانش پیشین، مهارت های خودتنظیمی، نوع تکلیف و میزان مشارکت فعال دانش آموز قرار گیرد. بنابراین، ارزیابی دقیق این پیامدها مستلزم استفاده از ابزارهای معتبر سنجش حافظه فعال و حل مسئله و مقایسه عملکرد دانش آموزان در شرایط مناسب آموزشی است. شناخت رابطه میان شیوه استفاده از این فناوری و عملکرد شناختی دانش آموزان می تواند به معلمان، طراحان آموزشی و برنامه ریزان درسی در تدوین راهبردهای مناسب کمک کند. طراحی فعالیت هایی که دانش آموز را به تحلیل، استدلال، ارزیابی پاسخ ها و حل مستقل مسائل تشویق می کنند، می تواند زمینه استفاده اثربخش تر از فناوری را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، حافظه فعال ، توانایی حل مسئله ، دانش آموزان ، محیط های آموزشی هوشمند ، یادگیری شناختی