تاثیر استفاده از هوش مصنوعی مولد بر خودکارآمدی، انگیزش و تعاملات اجتماعی

هوش مصنوعی مولد به عنوان یکی از فناوری های نوین، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرایندهای یاددهی یادگیری، تولید محتوا و تعاملات انسانی ایجاد کرده است. با گسترش استفاده از این فناوری در محیط های آموزشی و پژوهشی، بررسی پیامدهای روان شناختی و اجتماعی آن اهمیت فزاینده ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی مولد بر خودکارآمدی، انگیزش و تعاملات اجتماعی انجام شده است. در این راستا، نقش هوش مصنوعی مولد در تقویت باور افراد به توانایی های خود، افزایش علاقه و مشارکت در فعالیت های یادگیری و همچنین تغییر الگوهای ارتباطی و همکاری اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. رویکرد پژوهش حاضر تحلیلی مروری است و با تکیه بر مبانی نظری مرتبط با خودکارآمدی، نظریه خودتعیین گری و دیدگاه اجتماعی فرهنگی یادگیری، پیامدهای احتمالی استفاده از این فناوری بررسی می شود. یافته های تحلیلی نشان می دهند که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی مولد می تواند از طریق ارائه بازخورد سریع، تسهیل حل مسئله، شخصی سازی یادگیری و دسترسی آسان تر به اطلاعات، زمینه تقویت خودکارآمدی و افزایش انگیزش را فراهم سازد. بااین حال، وابستگی بیش ازحد به این ابزارها، کاهش تلاش شناختی مستقل و جایگزینی تعاملات انسانی با ارتباطات فناورانه ممکن است پیامدهای نامطلوبی برای استقلال یادگیرندگان و کیفیت روابط اجتماعی به همراه داشته باشد. بر این اساس، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی مولد مستلزم آموزش سواد هوش مصنوعی، حفظ نقش فعال یادگیرنده، تقویت تفکر انتقادی و ایجاد تعادل میان تعاملات فناورانه و ارتباطات انسانی است. در مجموع، این فناوری زمانی می تواند به رشد فردی و اجتماعی کمک کند که به عنوان ابزاری مکمل در کنار توانمندی های انسانی و نه جایگزینی برای آن ها به کار گرفته شود

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، خودکارآمدی ، انگیزش ، تعاملات اجتماعی ، یادگیری ، سواد هوش مصنوعی