روش تدریس اکتشافی در ریاضی با تاکید بر نقش راهنمایی آموزشی

روش تدریس اکتشافی یکی از رویکردهای فعال در آموزش است که در آن یادگیرندگان، با بررسی موقعیت ها، شناسایی الگوها، طرح حدس و استفاده از استدلال، در ساختن یا بازسازی مفاهیم مشارکت می کنند. این رویکرد در آموزش ریاضی می تواند برای تقویت درک مفهومی، حل مسئله، استدلال و انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید به کار رود. هدف مقاله حاضر، بررسی مبانی نظری، کاربردهای آموزشی، مراحل اجرا، ظرفیت ها و محدودیت های روش تدریس اکتشافی در آموزش ریاضی است. مقاله با رویکرد مرور روایتی و با استفاده از منابع نظری و پژوهشی منتخب تدوین شده است. بررسی منابع نشان می دهد که اکتشاف بدون راهنمایی معمولا نسبت به آموزش صریح پیامدهای ضعیف تری دارد؛ درحالی که اکتشاف تقویت شده با بازخورد، داربست آموزشی، مثال حل شده و درخواست توضیح از یادگیرنده می تواند نتایج مطلوب تری ایجاد کند. بر این اساس، اکتشاف هدایت شده را می توان رویکردی مناسب برای بسیاری از فعالیت های آموزش ریاضی دانست، مشروط بر آنکه با دانش پیشین یادگیرندگان، هدف درس، پیچیدگی محتوا و فرصت های لازم برای صورت بندی رسمی و استدلال ریاضی هماهنگ شود. این مقاله داده تجربی مستقلی از یک مدرسه یا نمونه آماری مشخص ارائه نمی کند؛ بنابراین، نتیجه گیری های آن در سطح تحلیل نظری و مرور منابع باقی می ماند.

کلیدواژه ها:

تدریس اکتشافی ، اکتشاف هدایت شده ، آموزش ریاضی ، یادگیری فعال ، حل مسئله ، استدلال ریاضی.