رابطه بین رهبری خدمتگزار با رفتارهای یادگیری سازگارنه دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان میاندورود

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رهبری خدمتگزار با رفتارهای یادگیری سازگارنه دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان میاندورود بوده است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. کلیه دانش آموزان مدارس متوسطه دوم شهرستان میاندورود در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۳۶۰ نفر بودند. نمونه آماری از طریق جدول کرجسی و مورگان و به صورت تصادفی طبقه ای ۱۸۶ نفر انتخاب شدند.. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل: رهبری خدمتگذار قلی پور و همکاران (۱۳۸۸) و پرسشنامه رفتارهای یادگیری مک درموت و همکاران ۱۹۹۹. تجزیه و تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی (فراوانی، درصد فراوانی، نمودار) و آمار استنباطی (رگرسیون) به وسیله نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج نشان داد رهبری خدمتگزار پیش بینی کننده مثبت و معنادار رفتارهای یادگیری سازگارانه دانش آموزان است (r=۰.۴۱۹,p<۰.۰۰۱)؛ همچنین بین رهبری خدمتگزار با ابعاد انگیزه شایستگی (r=۰.۳۹۱)، نگرش به یادگیری (r=۰.۴۲۳)، پشتکار (r=۰.۲۷۹) و انعطاف پذیری (r=۰.۳۰۳) رابطه مثبت و معناداری در سطح کمتر از ۰.۰۱ وجود دارد. بر این اساس، رهبری خدمتگزار از طریق ایجاد اقلیم آموزشی حمایتی، اعتمادآفرین و توانمندساز، نقش موثری در بهبود و ارتقای رفتارهای یادگیری سازگارانه دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، رفتارهای یادگیری سازگارنه