بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با اضطراب اجتماعی در دانشجویان

اضطراب اجتماعی یکی از مشکلات شایع در میان دانشجویان است که می تواند با ترس از ارزیابی منفی، اجتناب از موقعیت های اجتماعی، کاهش مشارکت بین فردی و اختلال در عملکرد تحصیلی همراه باشد. از سوی دیگر، طرحواره های ناسازگار اولیه به عنوان الگوهای شناختی و هیجانی عمیق و نسبتا پایدار، می توانند در شکل گیری و تداوم برداشت های منفی فرد از خود، دیگران و موقعیت های اجتماعی نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با اضطراب اجتماعی در دانشجویان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه های مورد مطالعه بود که نمونه موردنظر با استفاده از روش نمونه گیری مناسب انتخاب خواهد شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ فرم کوتاه و مقیاس هراس اجتماعی استفاده می شود. داده های حاصل با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی متناسب با مفروضه های آماری، از جمله ضریب همبستگی پیرسون و در صورت فراهم بودن شرایط، تحلیل رگرسیون چندگانه، مورد تجزیه وتحلیل قرار خواهند گرفت. مبانی نظری و شواهد پژوهشی موجود نشان می دهند که میان طرحواره های ناسازگار اولیه و نشانه های اضطراب اجتماعی ارتباط معناداری وجود دارد و برخی حوزه های طرحواره ای، به ویژه حوزه های مرتبط با قطع ارتباط و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل و معیارهای سرسختانه، می توانند در تبیین تفاوت های فردی در اضطراب اجتماعی اهمیت داشته باشند. همچنین، فرایندهایی مانند ترس از ارزیابی منفی، خودانتقادی، فاجعه سازی و اجتناب اجتماعی می توانند در ارتباط میان طرحواره ها و اضطراب اجتماعی نقش داشته باشند. بر این اساس، توجه به طرحواره های ناسازگار اولیه می تواند در شناخت بهتر عوامل شناختی و هیجانی مرتبط با اضطراب اجتماعی دانشجویان و طراحی برنامه های پیشگیرانه و مداخلات روان شناختی متناسب با نیاز آنان سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، روان شناسی