رابطه بین حس تعلق خاطر کاری وسبک های تصمیم گیری با نوآوری سازمانی در معلمان مقطع ابتدایی اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حس تعلق خاطر کاری و سبک های تصمیم گیری با نوآوری سازمانی در معلمان مقطع ابتدایی شهر اصفهان انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود . جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که بر اساس آمار اداره کل آموزش و پرورش استان اصفهان، تعداد آن ها حدود ۵۵۰۰ نفر برآورد گردید. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند .برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده گردید: پرسشنامه سبک های تصمیم گیری اسکات و بروس (۱۹۹۵) ، پرسشنامه حس تعلق خاطر کاری ادواردز و همکاران (۲۰۰۸) و پرسشنامه نوآوری سازمانی چوپانی و همکاران (۱۳۹۴). داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و فراوانی و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک تصمیم گیری عقلایی و حس تعلق خاطر کاری با نوآوری سازمانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰ > P). همچنین بین سبک های تصمیم گیری شهودی، وابسته، آنی و اجتنابی با نوآوری سازمانی رابطه منفی و معناداری مشاهده شد (۰۱/۰ > P). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که سبک های تصمیم گیری معلمان و میزان حس تعلق خاطر کاری آن ها نقش مهمی در ارتقاء نوآوری سازمانی در مدارس ابتدایی ایفا می کند بنابراین، توجه به این متغیرها در برنامه های توانمندسازی معلمان، طراحی مداخلات سازمانی و گزینش و استخدام معلمان می تواند به بهبود نوآوری در مدارس و در نتیجه ارتقاء کیفیت آموزش کمک نماید. پیشنهاد می شود که مدیران آموزشی با ایجاد فضای مشارکتی و حمایتگرانه، زمینه را برای تقویت سبک های تصمیم گیری مناسب و افزایش حس تعلق خاطر معلمان فراهم آورند .

کلیدواژه ها:

حس تعلق خاطر کاری ، سبک های تصمیم گیری ، نوآوری سازمانی ، معلمان ابتدایی ، آموزش و پرورش.