طراحی برنامه های هوش مصنوعی مبتنی بر آموزه های خودشناسی منطق الطیر برای ارتقای سلامت روان

افزایش اختلالات سلامت روان و محدودیت دسترسی به خدمات درمانی، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین و فرهنگی سازگار را برجسته کرده است. این پژوهش با تکیه بر آموزه های خودشناسی منطق الطیر عطار، به طراحی برنامه های هوش مصنوعی تعاملی می پردازد که مفاهیم عرفانی سفر درونی و بازاندیشی را با روش های علمی درمانی، به ویژه درمان شناختی–رفتاری، تلفیق می کنند. پرسش اصلی آن است که آیا چنین سامانه ای می تواند به ارتقای سلامت روان و کاهش علائم افسردگی و اضطراب کمک کند و در عین حال ملاحظات اخلاقی و حریم خصوصی کاربران را رعایت کند؟ روش تحقیق از نوع طراحی - توسعه ای است و شامل مدل سازی مفاهیم منطق الطیر، طراحی یک پروتوتایپ مبتنی بر پردازش زبان طبیعی و تدوین چارچوب ارزیابی کارایی است. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که ادغام آموزه های عطار با الگوریتم های هوش مصنوعی می تواند الگویی نوآورانه، مقیاس پذیر و سازگار با زمینه فرهنگی برای مداخله های دیجیتال سلامت روان عرضه کند. اهمیت این پژوهش در پیوند میان میراث عرفانی ایرانی و علوم شناختی معاصر و ارائه راهکاری اخلاق محور برای ارتقای بهزیستی روانی نهفته است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودشناسی ، منطق الطیر ، سلامت روان ، NLP.