روان شناسی اسلامی و ارتﻘای تاب ﺁوری روانی: بررسی ظرفیت مداخلات معنوی و فرهنگ سازگار در سلامت روان جوامع مسلمان

هدف پژوهش حاضر بررسی ظرفیت روان شناسی اسلامی در ارتقای تاب آوری روانی و توسعه مداخلات معنوی و فرهنگ سازگار برای سلامت روان جوامع مسلمان است. این پژوهش با روش مروری تحلیلی و با تکیه بر منابع علمی معتبر در حوزه روان شناسی اسلامی، سلامت روان، مداخلات دینی و انطباق فرهنگی خدمات انجام شد. یافته ها نشان می دهد که مفاهیمی مانند معنا، امید، صبر، توکل، دعا، ذکر، خودتنظیمی اخلاقی و حمایت اجتماعی می توانند برای برخی افراد به عنوان منابع مقابله ای و عوامل محافظت کننده عمل کنند. مرورهای پژوهشی درباره مداخلات مبتنی بر قرآن و نیز مطالعات مربوط به نگرش جوامع مسلمان نسبت به خدمات سلامت روان، اهمیت تناسب فرهنگی و توجه به باورهای مراجع را برجسته می کنند. در عین حال شواهد موجود نشان نمی دهد که مداخلات دینی جایگزین درمان های استاندارد شوند؛ بلکه بیشترین ظرفیت آن ها در نقش مکمل و در کنار درمان های مبتنی بر شواهد دیده می شود.بر این اساس، مقاله حاضر یک چارچوب کاربردی پنج سطحی شامل ارزیابی جامع، پیشگیری و ارتقای سلامت، مداخله مکمل معنوی، درمان تخصصی و حمایت اجتماعی ارجاع ارائه می کند. نتیجه گیری نشان می دهد که روان شناسی اسلامی در صورت رعایت اخلاق حرفه ای، رضایت و ترجیحات مراجع، صلاحیت درمانگر و ارزیابی تجربی، می تواند به افزایش پذیرش خدمات، تقویت تاب آوری و ارتقای سلامت روان در جوامع مسلمان کمک کند

کلیدواژه ها:

روان شناسی اسلامی ، تاب آوری روانی ، سلامت روان ، معنویت ، انطباق فرهنگی ، جوامع مسلمان