نقش «انگیزه درونی» در موفقیت دانش آموزان در یادگیری گرامر پیچیده انگلیسی

هدف از این پژوهش، بررسی نقش انگیزه درونی در پیش بینی موفقیت دانش آموزان پایه دهم در یادگیری ساختارهای گرامری پیچیده زبان انگلیسی بوده است. این پژوهش با استفاده از طرح توصیفی-همبستگی بر روی ۳۲۰ نفر از دانش آموزان انجام شد. داده ها با استفاده از «پرسشنامه انگیزه درونی» (IMI) و «آزمون محقق ساخته گرامر» گردآوری شده و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که میان انگیزه درونی و موفقیت در یادگیری گرامر، رابطه ای مثبت و معنادار (r = ۰.۵۸) وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون گام به گام مشخص کرد که مولفه های «کنجکاوی ذهنی» و «استقلال در یادگیری» به تنهایی ۴۲ درصد از واریانس موفقیت در یادگیری ساختارهای پیچیده دستوری را پیش بینی می کنند. نتایج آزمون t نیز حاکی از تفاوت معنادار عملکرد گرامری در گروه های با انگیزه بالا و پایین بود (p < ۰.۰۰۱). این یافته ها بیانگر آن است که انگیزه درونی نه تنها یک محرک اولیه برای یادگیری است، بلکه به عنوان یک عامل شناختی-هیجانی، نقشی حیاتی در تسهیل یادگیری انتزاعی و ساختارهای پیچیده دستوری ایفا می کند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود معلمان زبان انگلیسی در طراحی برنامه های آموزشی، علاوه بر آموزش مستقیم قواعد، بر تقویت مولفه های خودتعیین گری و انگیزش درونی دانش آموزان تمرکز بیشتری داشته باشند تا پایداری و کیفیت یادگیری بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، یادگیری گرامر ، کنجکاوی ذهنی ، استقلال در یادگیری ، پیشرفت تحصیلی