تاثیر رهبری دانش محور، توسعه منابع انسانی و آگاهی از برند بر مزیت رقابتی پایدار از طریق مولفه های نوآوری سازمانی مورد مطالعه: مشتریان بانک صادرات تهران

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین سازوکارهای اثرگذار بر مزیت رقابتی پایدار در صنعت بانکداری ایران، به مدل سازی روابط علی میان رهبری دانش محور، توسعه منابع انسانی و آگاهی از برند بر مزیت رقابتی پایدار می پردازد و نقش میانجی گر نوآوری سازمانی (شامل جو نوآورانه و رفتار کاری نوآورانه) را به مثابه یک قابلیت پویا مورد بررسی قرار می دهد.روش شناسی: این تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی و با هدف کاربردی اجرا شده است. داده های لازم از طریق پرسشنامه های استاندارد برگرفته از مدل های اچیو و رابینز، میان ۳۸۰ نفر از مشتریان بانک صادرات در شهر تهران گردآوری شد. روایی محتوایی ابزار با استفاده از نظر خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت.یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل های آماری، فرضیات پژوهش را به طور کامل تایید نمود. یافته ها نشان می دهند که رهبری دانش محور و توسعه منابع انسانی به عنوان عوامل کلیدی، نقش معنادار و مستقیمی در ارتقای مولفه های نوآوری سازمانی (جو نوآورانه و رفتار کاری نوآورانه) ایفا می کنند و از طریق تقویت این نوآوری، به صورت غیرمستقیم مزیت رقابتی پایدار بانک را افزایش می دهند. همچنین، آگاهی از برند به عنوان یکی از دارایی های ناملموس استراتژیک، اثر مستقیم و مثبتی بر حفظ و تثبیت جایگاه رقابتی سازمان دارد.نتیجه گیری: هم افزایی میان رهبری دانش محور، توسعه سرمایه انسانی و برندسازی استراتژیک، از طریق توانمندسازی سازوکارهای نوآورانه، می تواند مسیر دستیابی به پایداری مزیت رقابتی را هموار سازد. مدل ارائه شده چارچوبی منسجم برای پیوند دادن ظرفیت یادگیری، نوآوری و عملکرد بلندمدت در صنعت بانکداری ایران فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

رهبری دانش محور ، توسعه منابع انسانی ، نوآوری سازمانی ، آگاهی از برند ، مزیت رقابتی پایدار