بازخوانی تجربه های زیسته و نقش آن ها در تکوین فلسفه ی شخصی معلمی

این نوشتار با هدف بازخوانی و تحلیل تجربه های زیسته و نقش آن ها در تکوین فلسفه شخصی معلمی تدوین شده است. پژوهش حاضر با اتخاذ روش تامل در تجربه و رویکردی پدیدارشناختی، به واکاوی مسیر شکل گیری هویت حرفه ای نگارنده از دوران دانش آموزی تا دوران تحصیل در دانشگاه فرهنگیان و کارورزی پرداخته است. در این راستا، با تکیه بر تجربیات یادگیری خود و تسهیل گری در یادگیری دیگران، عوامل تسهیل گر و بازدارنده در فرایند آموزش شناسایی شد. یافته های حاصل از تحلیل تجارب دوران کارورزی نشان داد که معلمی فراتر از انتقال دانش صرف، مستلزم ایجاد موقعیت های یادگیری معنادار، مدیریت هوشمندانه کلاس و برقراری ارتباطی همدلانه با دانش آموزان است. همچنین، «فلسفه شخصی معلمی» نگارنده بر اصولی نظیر یادگیری موقعیت محور، ارزشیابی کیفی-توصیفی، انگیزش درونی و عدالت آموزشی استوار گردید. در نهایت، با تاکید بر ضرورت تعالی مستمر، راهبردهایی نظیر اقدام پژوهی، درس پژوهی و پایبندی به میثاق نامه اخلاق حرفه ای به عنوان الزامات توسعه حرفه ای تدوین شد تا مسیر گذار از دانشجو معلمی به معلمی کنشگر و بازاندیش هموار گردد.

کلیدواژه ها:

تجربه های زیسته ، هویت حرفه ای معلم ، کارورزی ، تامل در تجربه ، فلسفه معلمی ، توسعه حرفه ای.