تاثیر بهره گیری معلم از هوش مصنوعی بر خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی و تعامل دانش آموزان چهارم دبستان امام رضا(ع) شهرستان نائین

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بهره گیری معلم از هوش مصنوعی بر خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش تحصیلی (درونی، بیرونی، بی انگیزگی) و ابعاد مختلف تعامل دانش آموزان (دانش آموز-معلم، دانش آموز-محتوا، دانش آموز-دانش آموز) در دانش آموزان پایه چهارم دبستان بود. این مطالعه با طرح تک گروهی با اندازه گیری پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان چهارم دبستان شهرستان نایین بود که با روش نمونه گیری در دسترس، یک کلاس درس به عنوان نمونه انتخاب و مداخله آموزشی با استفاده از هوش مصنوعی توسط معلم در آن اجرا گردید. داده ها با استفاده از ابزارهای سنجش خودکارآمدی تحصیلی، مقیاس انگیزش تحصیلی و پرسشنامه تعامل دانش آموزان در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون t زوجی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که مداخله آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی، منجر به افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و بیرونی، و همچنین کاهش معنادار بی انگیزگی دانش آموزان گردید. علاوه بر این، تعامل دانش آموز-معلم و دانش آموز-محتوا نیز به طور معناداری بهبود یافت، اما تاثیر معناداری بر تعامل دانش آموز-دانش آموز مشاهده نشد. نتایج این پژوهش نشان دهنده پتانسیل هوش مصنوعی به عنوان ابزاری توانمندساز در کلاس درس برای ارتقاء جنبه های شناختی و انگیزشی یادگیری دانش آموزان ابتدایی است و بر اهمیت آموزش معلمان در به کارگیری موثر این فناوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، تعامل دانش آموز ، فناوری آموزشی.