بررسی تاثیر بازی وار سازی در تقویت مهارت های حل مسئله و خودکارآمدی در دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس بازی وارسازی بر خودکارآمدی و مهارت حل مساله دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی شهر میناب بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه چهارم ابتدایی شهر میناب در سال تحصیلی جاری بود که از میان آن ها دو کلاس به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی موریس(۲۰۰۱) و مهارت حل مساله استین(۱۹۹۷) استفاده شد. گروه آزمایش طی چند جلسه تحت آموزش مبتنی بر بازی وارسازی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمول کلاس را دریافت کرد.نتایج تحلیل داده ها نشان داد روش تدریس بازی وارسازی تاثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دارد. به عبارت دیگر، به کارگیری عناصر بازی وارسازی همچون امتیازدهی، بازخورد فوری، چالش های مرحله ای و فعالیت های تعاملی موجب تقویت احساس توانمندی، تجربه موفقیت و شکل گیری برداشت مثبت تری از قابلیت های تحصیلی دانش آموزان شد. یافته ها با نتایج بسیاری از پژوهش های داخلی و خارجی همسو بود و نشان داد بازی وارسازی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در بهبود متغیرهای روان شناختی و آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، خودکارآمدی ، خودپنداره تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، روش های نوین تدریس