رابطه هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی با سازگاری مدرسه ای دانش آموزان؛ با تاکید بر فرهنگ عفاف و حجاب

سازگاری مدرسه ای یکی از مولفه های اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان و شکل گیری نگرش ها و رفتارهای اجتماعی مطلوب در محیط آموزشی است. در این میان، هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی از جمله عوامل روان شناختی و اجتماعی مهمی هستند که می توانند توانایی دانش آموزان را در مدیریت هیجان ها، برقراری روابط سازنده، حل تعارض ها و انطباق موثر با الزامات محیط مدرسه افزایش دهند. از سوی دیگر، فرهنگ عفاف و حجاب به عنوان یکی از مولفه های فرهنگی و تربیتی جامعه، می تواند در شکل گیری هویت اجتماعی، خودکنترلی، مسئولیت پذیری و نحوه تعامل دانش آموزان با دیگران مورد توجه قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی با سازگاری مدرسه ای دانش آموزان، با تاکید بر فرهنگ عفاف و حجاب، انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل می دهند و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی و سازگاری مدرسه ای گردآوری و با روش های آماری مناسب تحلیل خواهند شد. انتظار می رود یافته ها نشان دهند که بین هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی با سازگاری مدرسه ای رابطه معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که دانش آموزان برخوردار از توانایی بیشتر در شناخت و تنظیم هیجان ها و نیز مهارت بالاتر در برقراری ارتباط موثر، از سازگاری تحصیلی و اجتماعی مطلوب تری برخوردار باشند. همچنین، توجه به فرهنگ عفاف و حجاب می تواند در چارچوب تربیت اجتماعی، تقویت خودکنترلی، احترام متقابل، مسئولیت پذیری و ایجاد روابط سالم در محیط مدرسه نقش تکمیلی داشته باشد. بر این اساس، تقویت هم زمان شایستگی های هیجانی و ارتباطی و بهره گیری هوشمندانه از ظرفیت های فرهنگی و تربیتی عفاف و حجاب می تواند زمینه ساز افزایش سازگاری مدرسه ای و بهبود کیفیت روابط دانش آموزان در محیط آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، سازگاری مدرسه ای ، دانش آموزان ، عفاف و حجاب ، تربیت اجتماعی