تجربه ای از به کارگیری راهبردهای روان شناسی تربیتی در مدیریت کلاس پنجم ابتدایی

هر دانش آموز، پیش از آنکه به آموزش نیاز داشته باشد، به دیده شدن، شنیده شدن و باور شدن نیاز دارد.هدف از این پژوهش، تبیین تجربه به کارگیری راهبردهای مبتنی بر روان شناسی تربیتی در مدیریت یک کلاس پنجم ابتدایی دخترانه و بررسی تاثیر آن بر انگیزه، مشارکت، مسئولیت پذیری و بهبود رفتارهای آموزشی و اجتماعی دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر پایه تجربه نگاری حرفه ای معلم انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۳۵ دانش آموز پایه پنجم یک مدرسه غیردولتی بود که در ابتدای سال تحصیلی به عنوان «شلوغ ترین کلاس مدرسه» شناخته می شدند. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، یادداشت های میدانی، گفت وگو با دانش آموزان، ارتباط مستمر با والدین، بررسی فعالیت های آموزشی و مستندات تصویری گردآوری شد. بر اساس یافته ها، تغییر نگرش نسبت به دانش آموزان، ایجاد فرصت برای مشارکت فعال، استفاده از پژوهش های دانش آموزی، تقویت مسئولیت پذیری، تعامل موثر با خانواده و توجه به تفاوت های فردی، موجب افزایش انگیزه، اعتمادبه نفس، همکاری گروهی، خودمدیریتی و شکوفایی استعدادهای دانش آموزان شد. همچنین فضای کلاس از یک کلاس دارای برچسب منفی به محیطی پویا، مشارکتی و یادگیرنده تبدیل شد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای مبتنی بر روان شناسی تربیتی می تواند نقش موثری در بهبود مدیریت کلاس و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی تربیتی ، مدیریت کلاس ، یادگیری مشارکتی ، مسئولیت پذیری ، مشارکت دانش آموزان ، دوره ابتدایی