تاثیر آموزش مهارت های اجتماعی هیجانی بر سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

مهارت های اجتماعی هیجانی از مهم ترین توانایی هایی هستند که دانش آموزان برای سازگاری با محیط مدرسه، برقراری روابط سالم، مدیریت هیجان ها، حل تعارض و موفقیت تحصیلی به آن ها نیاز دارند. دوره ابتدایی از حساس ترین مراحل رشد این مهارت هاست؛ زیرا کودک در این دوره به تدریج توانایی شناخت هیجان های خود و دیگران، کنترل رفتار، همکاری و تصمیم گیری را توسعه می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش مهارت های اجتماعی هیجانی در سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. روش پژوهش مروری تحلیلی بوده و اطلاعات از طریق بررسی منابع علمی و پژوهش های داخلی و خارجی گردآوری شده است. یافته های مطالعات نشان می دهد برنامه های یادگیری اجتماعی هیجانی می توانند علاوه بر تقویت مهارت های عاطفی و اجتماعی، آثار مثبتی بر عملکرد تحصیلی داشته باشند. فراتحلیل Zhao و Sang (۲۰۲۵) با بررسی ۲۲ مطالعه و ۲۴۵۱۰ دانش آموز نشان داد برنامه های یادگیری اجتماعی هیجانی اثر مثبت بر پیشرفت تحصیلی داشته اند و بخش عمده شواهد این پژوهش مربوط به دانش آموزان ابتدایی بوده است. همچنین پژوهش Corcoran و همکاران (۲۰۱۸) بر اساس ۴۰ مطالعه نشان داد برنامه های اجتماعی هیجانی با بهبود عملکرد در خواندن، ریاضی و علوم ارتباط دارند. بر این اساس، توجه به آموزش مهارت های اجتماعی هیجانی در مدارس ابتدایی می تواند همزمان به سلامت روان، روابط بین فردی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی هیجانی ، یادگیری اجتماعی هیجانی ، سلامت روان ، دانش آموزان ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، مهارت اجتماعی