بررسی نقش اضطراب امتحان در عملکرد تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

اضطراب امتحان یکی از مهم ترین مشکلات روان شناختی مرتبط با مدرسه است که می تواند از سال های ابتدایی تحصیل ظاهر شود و بر عملکرد تحصیلی، نگرش دانش آموز نسبت به مدرسه، خودپنداره تحصیلی و سلامت روان او تاثیر بگذارد. دوره ابتدایی مرحله ای حساس در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودک محسوب می شود و تجربه های مثبت یا منفی دانش آموز در این دوره می تواند زمینه ساز شکل گیری نگرش او نسبت به یادگیری و توانایی های خود باشد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش اضطراب امتحان در عملکرد تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری تحلیلی است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، پژوهش های داخلی و خارجی و مطالعات فراتحلیلی گردآوری و به شیوه توصیفی تحلیلی بررسی شده است. بررسی مطالعات نشان می دهد که اضطراب امتحان با کاهش تمرکز، افزایش افکار منفی، کاهش اعتماد به توانایی های تحصیلی و افت عملکرد همراه است. در یک مرور نظام مند و فراتحلیل ۲۰ ساله، ۷۶ مطالعه و ۸۵ نمونه مستقل با مجموع ۵۳۶۱۷ کودک ۵ تا ۱۲ سال بررسی شد و اضطراب امتحان با پیشرفت ریاضی و سواد، خودپنداره تحصیلی و خودکارآمدی رابطه منفی و با اضطراب عمومی، اضطراب اجتماعی و افسردگی رابطه مثبت نشان داد (Putwain et al., ۲۰۲۳). همچنین شواهد نشان می دهد مداخلات کاهش اضطراب می توانند به بهبود برخی پیامدهای مرتبط با اضطراب امتحان کمک کنند. بنابراین، شناسایی زودهنگام اضطراب امتحان و آموزش مهارت های مقابله ای، ایجاد محیط عاطفی امن و اصلاح شیوه ارزشیابی می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، عملکرد تحصیلی ، بهزیستی روان شناختی ، خودکارآمدی ، سلامت روان