بررسی رابطه مهارت های زندگی با خلاقیت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر بندرعباس

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مهارت های زندگی با خلاقیت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر بندرعباس بوده است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نوع پژوهش های توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول ناحیه ۱ شهر بندر عباس بود که تعداد آن ها ۴۰۱ نفر بوده است. با شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و فرمول کوکران تعداد ۱۹۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش شامل سه پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱)، خلاقیت تورنس و پرسشنامه مهارت های زندگی بهاری فرد بوده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و در سطح آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. که نتایج نشان داد مهارت های زندگی و تمام مولفه های آن بجز تفکر خلاق با سازگاری اجتماعی رابطه مستقیم معنا دار دارند. تفکر خلاق با سازگاری اجتماعی رابطه معنا دار ندارد. مولفه های مهارت های زندگی بطور معنی دار قادر به پیش بینی سازگاری اجتماعی می باشند و حل مسئله به طور معنی دار قادر به پیش بینی مثبت سازگاری اجتماعی می باشند. همچنین مهارت های زندگی و تمام مولفه های آن با خلاقیت رابطه مستقیم معنا دار دارند. مولفه های مهارت های زندگی بطور معنی دار قادر به پیش بینی خلاقیت می باشند و تصمیم گیری به طور معنی دار قادر به پیش بینی مثبت خلاقیت می باشند.