نقش انگیزش درونی و بیرونی در یادگیری درسی دانش آموزان ابتدایی در عصر دیجیتال

در سال های اخیر گسترش فناوری های دیجیتال و ورود ابزارهایی مانند رایانه، تبلت، اینترنت و نرم افزارهای آموزشی به محیط های آموزشی، شیوه یادگیری دانش آموزان را دچار تغییرات قابل توجهی کرده است. در چنین شرایطی، انگیزش به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر یادگیری نقش اساسی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. انگیزش درونی به علاقه، کنجکاوی و تمایل فردی برای یادگیری اشاره دارد، در حالی که انگیزش بیرونی به عواملی مانند تشویق، پاداش، نمره و فشارهای اجتماعی مرتبط است. در دوره ابتدایی که یکی از مهم ترین مراحل شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری است، شناخت نقش این دو نوع انگیزش اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انگیزش درونی و بیرونی در یادگیری درسی دانش آموزان ابتدایی در عصر دیجیتال انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است و داده های مورد نیاز از طریق بررسی منابع علمی، کتاب ها و مقالات مرتبط گردآوری شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که انگیزش درونی نقش مهمی در ایجاد یادگیری پایدار، افزایش علاقه به درس و تقویت خلاقیت دانش آموزان دارد، در حالی که انگیزش بیرونی می تواند به عنوان عامل تقویت کننده برای افزایش مشارکت و تلاش دانش آموزان در فعالیت های درسی عمل کند. همچنین استفاده صحیح از فناوری های آموزشی و محیط های یادگیری دیجیتال می تواند هر دو نوع انگیزش را تقویت کند و موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری شود. در نهایت نتایج پژوهش نشان می دهد که ترکیب مناسب انگیزش درونی و بیرونی در کنار استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، انگیزش بیرونی ، یادگیری درسی ، دانش آموزان ابتدایی ، عصر دیجیتال ، فناوری آموزشی