تاثیر یادگیری خودراهبر و مهارت های خودتنظیمی بر موفقیت تحصیلی و افزایش استقلال دانش آموزان در فرایند یادگیری

یادگیری خودراهبر و مهارت های خودتنظیمی به عنوان دو رویکرد مهم و مکمل در روان شناسی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و افزایش استقلال دانش آموزان در فرایند یادگیری ایفا می کنند. یادگیری خودراهبر به توانایی یادگیرنده در شناسایی نیازهای یادگیری خود، تعیین اهداف، انتخاب راهبردهای مناسب، و ارزیابی نتایج یادگیری اشاره دارد و مهارت های خودتنظیمی شامل توانایی هایی مانند هدف گذاری، برنامه ریزی، خودنظارتی، و خودارزیابی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری خودراهبر و مهارت های خودتنظیمی بر موفقیت تحصیلی و افزایش استقلال دانش آموزان در فرایند یادگیری به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری خودراهبر و مهارت های خودتنظیمی با تقویت توانایی دانش آموزان در مدیریت یادگیری خود، افزایش انگیزه درونی، و بهبود راهبردهای مطالعه، به موفقیت تحصیلی بالاتر و استقلال بیشتر آن ها منجر می شوند. دانش آموزانی که از مهارت های خودراهبری و خودتنظیمی بالاتری برخوردارند، بهتر می توانند اهداف تحصیلی خود را تعیین کنند، برنامه های واقع بینانه ای برای مطالعه تدوین نمایند، بر پیشرفت خود نظارت کنند، و در مواجهه با چالش ها پایداری بیشتری نشان دهند. بر اساس یافته ها، طراحی و اجرای برنامه های آموزش خودراهبری و خودتنظیمی در مدارس با تاکید بر آموزش راهبردهای مطالعه، خودنظارتی، و خودارزیابی، می تواند به بهبود موفقیت تحصیلی و افزایش استقلال دانش آموزان در فرایند یادگیری کمک کند.