تاثیر بازخورد آموزشی و ارزشیابی تکوینی بر بهبود یادگیری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

بازخورد آموزشی و ارزشیابی تکوینی به عنوان دو مولفه اساسی و به هم پیوسته در فرایند یاددهی-یادگیری، نقش تعیین کننده ای در بهبود یادگیری، تقویت خودتنظیمی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. بازخورد آموزشی به اطلاعاتی اطلاق می شود که به یادگیرنده درباره عملکردش ارائه می شود تا به او در اصلاح و بهبود یادگیری کمک کند و ارزشیابی تکوینی به فرایند مستمر جمع آوری و تحلیل اطلاعات درباره پیشرفت یادگیرنده در طول فرایند یادگیری اشاره دارد که با هدف بهبود یادگیری انجام می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخورد آموزشی و ارزشیابی تکوینی بر بهبود یادگیری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازخورد آموزشی و ارزشیابی تکوینی با فراهم کردن اطلاعات دقیق و به موقع درباره پیشرفت یادگیرنده، شناسایی نقاط قوت و ضعف، و ارائه راهنمایی های اصلاحی، به بهبود یادگیری و افزایش عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک می کنند. این دو مولفه همچنین با تقویت مهارت های خودنظارتی، خودارزیابی و تنظیم راهبردهای یادگیری، به افزایش خودتنظیمی دانش آموزان منجر می شوند. بر اساس یافته ها، طراحی و اجرای نظام های بازخورد و ارزشیابی تکوینی موثر در مدارس با تاکید بر بازخورد توصیفی، بازخورد فرایندی، خودارزیابی و هم ارزیابی، می تواند به بهبود کیفیت یادگیری، تقویت خودتنظیمی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

: بازخورد آموزشی ، ارزشیابی تکوینی ، یادگیری ، خودتنظیمی ، عملکرد تحصیلی