شناسایی عوامل فردی و محیطی موثر بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان و ارائه راهکارهای شناختی-رفتاری برای کاهش آن

اهمال کاری تحصیلی به عنوان یکی از شایع ترین و مهم ترین مشکلات رفتاری در میان دانش آموزان، با پیامدهای منفی متعددی مانند افت تحصیلی، افزایش استرس، کاهش کیفیت زندگی و کاهش سلامت روان همراه است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل فردی و محیطی موثر بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان و ارائه راهکارهای شناختی-رفتاری برای کاهش آن به روش مروری انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که اهمال کاری تحصیلی تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که از جمله مهم ترین آن ها می توان به عوامل فردی (خودکارآمدی پایین، عزت نفس پایین، کمال گرایی منفی، نارسایی در تنظیم هیجانات، باورهای غیرمنطقی، ضعف مهارت های خودتنظیمی، و ویژگی های شخصیتی) و عوامل محیطی (محیط خانوادگی نامناسب، فقدان نظارت والدین، محیط آموزشی نامناسب، سبک های تدریس ناکارآمد، فشار همسالان، و دسترسی آسان به فناوری های سرگرم کننده) اشاره کرد. بر اساس یافته ها، راهکارهای شناختی-رفتاری برای کاهش اهمال کاری تحصیلی شامل شناسایی و چالش باورهای غیرمنطقی، آموزش مهارت های خودتنظیمی، آموزش مدیریت زمان، تقویت خودکارآمدی، آموزش مهارت های تنظیم هیجانات، و ایجاد محیط های حمایت گرانه است. طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای شناختی-رفتاری در مدارس با مشارکت مشاوران، معلمان و والدین، می تواند به کاهش اهمال کاری تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، عوامل فردی ، عوامل محیطی ، راهکارهای شناختی-رفتاری ، دانش آموزان