نقش میانجی گری جو مدرسه در رابطه بین سبک های فرزندپروری و سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری جو مدرسه در رابطه بین سبک های فرزندپروری و سلامت روان دانش آموزان شهر تهران انجام شد. روش پژوهش، کمی و از نوع همبستگی-مدل یابی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۴۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه سبک های فرزندپروری بامریند (PSI)، پرسش نامه جو مدرسه (SCS) و پرسش نامه سلامت روان (GHQ-۲۸) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک مقتدرانه با سلامت روان و جو مدرسه رابطه مثبت و معنادار و سبک های مستبدانه و سهل گیرانه با آن ها رابطه منفی و معنادار دارند. هم چنین، جو مدرسه در رابطه بین سبک های فرزندپروری و سلامت روان نقش میانجی گری جزئی داشت. مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (χ²/df = ۲.۴۱, CFI = ۰.۹۴, RMSEA = ۰.۰۵۸). یافته ها بر اهمیت مداخلات هم زمان خانوادگی و مدرسه ای برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان تاکید می کنند

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، جو مدرسه ، سلامت روان ، دانش آموزان ، میانجی گری ، تهران.