تاثیر ادغام هوش مصنوعی در تربیت بدنی بر سواد بدنی و سواد دیجیتال دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ادغام هوش مصنوعی در تربیت بدنی بر سواد بدنی و سواد دیجیتال دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از رویکردی ترکیبی با طرح اکتشافی متوالی بهره گرفت که در آن ابتدا مرحله کیفی با روش پدیدارشناسی توصیفی و سپس مرحله کمی با طرح شبه آزمایشی اجرا شد. جامعه آماری شامل معلمان تربیت بدنی و دانش آموزان دوره متوسطه شهر تهران بود. در مرحله کیفی، ۲۲ مشارکت کننده (۱۴ معلم و ۸ دانش آموز) با روش نمونه گیری هدفمند ملاکی انتخاب شدند و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و مشاهده مشارکتی جمع آوری و با روش تحلیل مضمون در شش گام براون و کلارک (۲۰۰۶) تحلیل شد. در مرحله کمی، ۱۲۰ دانش آموز با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش (۶۰ نفر) و کنترل (۶۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته برنامه تربیت بدنی مبتنی بر هوش مصنوعی شامل سیستم های بینایی ماشین، واقعیت افزوده و دستیارهای هوشمند تمرینی دریافت کرد و گروه کنترل برنامه سنتی را ادامه داد. داده ها با پرسشنامه سواد بدنی سامول و همکاران (۲۰۱۵)، پرسشنامه سواد دیجیتال نگ و همکاران (۲۰۲۱) و آزمون CAMSA جمع آوری و با تحلیل کوواریانس چندمتغیری و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که گروه آزمایش در هر چهار بعد سواد بدنی (η² = ۰.۳۹۶) و هر پنج بعد سواد دیجیتال (η² = ۰.۵۰۶) بهبود معناداری نسبت به گروه کنترل داشت. همچنین، رابطه دوسویه و هم افزایی میان سواد بدنی و سواد دیجیتال شناسایی شد و سواد بدنی و سواد دیجیتال به عنوان میانجی جزئی در رابطه میان ادغام هوش مصنوعی و یکدیگر عمل کردند. تحلیل کیفی چهار مضمون اصلی شامل فرصت های آموزشی، چالش های زیرساختی، چالش های مربوط به معلمان و ملاحظات اخلاقی و فرهنگی را شناسایی کرد. یافته ها نشان می دهد که ادغام هدفمند هوش مصنوعی در تربیت بدنی می تواند به پرورش هم زمان سواد بدنی و سواد دیجیتال دانش آموزان منجر شود، مشروط بر توجه به چالش های زیرساختی، آموزشی و اخلاقی.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سواد بدنی ، سواد دیجیتال ، تربیت بدنی ، دانش آموزان ، یادگیری ترکیبی