مدل سازی رابطه بین خودشفقت ورزی، تنظیم هیجان و پریشانی روان شناختی باواسطه گری ذهن آگاهی در دانشجویان دانشگاه آزاد

هپژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودشفقت ورزی، تنظیم هیجان و پریشانی روان شناختی با واسطه گری ذهن آگاهی در دانشجویان دانشگاه آزاد انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد تشکیل دادند که از میان آنان، ۳۷۶ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودشفقت ورزی، تنظیم هیجان، ذهن آگاهی و پریشانی روان شناختی گردآوری و با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و تمامی فرضیه های پژوهش مورد تایید قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن بود که پریشانی روان شناختی با خودشفقت ورزی و تنظیم هیجان رابطه منفی و معناداری دارد. همچنین، ذهن آگاهی نقش میانجی معناداری در رابطه بین پریشانی روان شناختی با خودشفقت ورزی و تنظیم هیجان ایفا می کند. علاوه بر این، خودشفقت ورزی، تنظیم هیجان و ذهن آگاهی هر یک به طور مستقل نیز با پریشانی روان شناختی رابطه منفی و معناداری نشان دادند؛ به گونه ای که افزایش خودشفقت ورزی، به کارگیری راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و ارتقای سطح ذهن آگاهی با کاهش پریشانی روان شناختی دانشجویان همراه بود. در مجموع، یافته های این پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی، خودشفقت ورزی و تنظیم هیجان از عوامل موثر در تبیین پریشانی روان شناختی دانشجویان هستند و ذهن آگاهی می تواند نقش مهمی در تقویت اثرات محافظتی خودشفقت ورزی و تنظیم هیجان ایفا کند. بر این اساس، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و مداخلات مبتنی بر تقویت ذهن آگاهی، خودشفقت ورزی و مهارت های تنظیم هیجان می تواند گامی موثر در ارتقای سلامت روان و کاهش پریشانی روان شناختی دانشجویان باشد.