بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مسئله در یادگیری تلفیقی ریاضی و فیزیک
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CFTP12_2389
تاریخ نمایه سازی: 5 آبان 1405
چکیده مقاله:
چکیدهاین پژوهش با رویکرد توصیفی - تحلیلی به واکاوی تاثیر آموزش مبتنی بر مسئله در یادگیری تلفیقی ریاضی و فیزیک می پردازد. در عصر حاضر که آموزش علوم پایه با چالش جدی انتقال مفاهیم انتزاعی، پیچیده و میان رشته ای نظیر توابع، مشتق، انتگرال، قوانین حرکت، دینامیک و الکترومغناطیس به دانش آموزان روبرو است، اتکای صرف به روش های سنتی تدریس که مبتنی بر حفظ فرمول ها، حل تمرین های کلیشه ای و جداسازی مرزهای ریاضی و فیزیک است، دیگر نمی تواند به درک عمیق، ارتباطی و کاربردی از این مفاهیم منجر شود. یادگیری تلفیقی ریاضی و فیزیک به عنوان رویکردی که بر پیوند میان مفاهیم ریاضی و کاربردهای فیزیکی آن ها تاکید دارد، نیازمند روش هایی است که دانش آموزان را از حافظه محوری صرف خارج کرده و به کاوشگری، مدل سازی، استدلال علمی و حل مسئله در بسترهای واقعی و میان رشته ای سوق دهد. آموزش مبتنی بر مسئله به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای نوین یادگیری، با طراحی مسائل واقعی، پیچیده و چالش برانگیز که در مرز میان ریاضی و فیزیک قرار دارند، دانش آموزان را به چالش می کشد تا مسئله را تحلیل کنند، اطلاعات مرتبط را شناسایی نمایند، مدل های ریاضی مناسب را طراحی کنند، راه حل های چندگانه را بررسی نمایند، نتایج را از منظر فیزیکی تفسیر کنند و در این مسیر، ناگزیر به بازبینی مفروضات خود، بازاندیشی در درک مفاهیم و ایجاد ارتباط میان نظریه و کاربرد می شوند. این رویکرد با ایجاد فضایی فعال، پرسش برانگیز و مشارکتی، نه تنها به درک عمیق تر و مفهومی تر از مفاهیم ریاضی و فیزیک منجر می شود، بلکه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، مدل سازی ریاضی، استدلال علمی و کار گروهی دانش آموزان را نیز به طور چشمگیری تقویت می نماید. نتایج نشان داد که ادغام هوشمندانه آموزش مبتنی بر مسئله در برنامه های درسی ریاضی و فیزیک، مستلزم گذار از رویکردهای سنتی، مجزا و معلم محور به سمت مدل های یادگیری تلفیقی، مسئله محور و دانش آموز - محور است که در آن، دانش آموز به عنوان «حل کننده مسئله ای فعال» و «مدل ساز ریاضی»، به کاوش در مسائل واقعی و خلق راه حل های نوآورانه می پردازد. بنابراین، توانمندسازی معلمان در زمینه طراحی مسائل میان رشته ای، ایجاد تعادل میان آموزش نظری و کاربرد عملی، و ایجاد محیط های یادگیری مشارکتی و انگیزشی، نه یک انتخاب آموزشی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای ارتقای کیفیت آموزش علوم پایه و پرورش نسلی با مهارت های تحلیلی، خلاقیت و توانایی حل مسائل پیچیده در عصر علم و فناوری محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر مسئله ، یادگیری تلفیقی ، ریاضی و فیزیک ، مدل سازی ریاضی ، تفکر میان رشته ای.
نویسندگان
فخرالدین مهدوی
۱- لیسانس ریاضی کاربردی، دبیر ریاضی
مرتضی پژومان۲
۲- لیسانس فیزیک، دبیر فیزیک