بررسی تاثیر آموزش الگوسازی رایانه ای بر خلاقیت هنرجویان طراحی و دوخت

این پژوهش با رویکرد توصیفی - تحلیلی به واکاوی تاثیر آموزش الگوسازی رایانه ای بر خلاقیت هنرجویان طراحی و دوخت می پردازد. در عصر حاضر که آموزش طراحی و دوخت با چالش جدی انتقال مفاهیم پیچیده طراحی، الگوسازی، تناسبات اندام و خلاقیت بصری به هنرجویان روبرو است، اتکای صرف به روش های سنتی تدریس که مبتنی بر ترسیم دستی الگو، حفظ فرمول های ثابت و تقلید از نمونه های موجود است، دیگر نمی تواند به پرورش خلاقیت، نوآوری و توانایی طراحی بدیع در هنرجویان منجر شود. الگوسازی رایانه ای به عنوان یکی از فناوری های نوین در حوزه طراحی و دوخت، با قابلیت هایی چون ترسیم دقیق و سریع الگو، تغییرات لحظه ای پارامترها، تجسم سه بعدی طرح بر روی اندام مجازی، شبیه سازی رفتار پارچه و امکان تولید گزینه های متعدد طراحی، بستری منحصربه فرد برای پرورش خلاقیت و نوآوری فراهم می آورد. نتایج نشان داد که الگوسازی رایانه ای، فراتر از یک ابزار فنی، به عنوان «فضایی برای پرورش خلاقیت» و «بستری برای آزمایش و اکتشاف طراحی» عمل می کند که با فراهم آوردن فرصت هایی برای کاوش، تغییر و نوآوری، بستری برای پرورش مهارت های طراحی خلاقانه و تفکر نوآورانه در هنرجویان فراهم می آورد. همچنین یافته ها نشان داد که ادغام هوشمندانه الگوسازی رایانه ای در برنامه های درسی طراحی و دوخت، مستلزم گذار از رویکردهای سنتی و تقلیدی به سمت مدل های یادگیری خلاقانه، اکتشافی و دانش آموز - محور است که در آن، هنرجو به عنوان «طراح خلاق و نوآور»، با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال به کاوش در ایده های بدیع و خلق طرح های نوآورانه می پردازد. بنابراین، توانمندسازی مربیان در زمینه بهره گیری از نرم افزارهای الگوسازی رایانه ای، ایجاد زیرساخت های فنی مناسب و طراحی فعالیت های یادگیری خلاقانه، نه یک انتخاب تکنولوژیک، بلکه یک ضرورت راهبردی برای ارتقای کیفیت آموزش طراحی و دوخت و پرورش نسلی خلاق و نوآور در صنعت مد و پوشاک محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: الگوسازی رایانه ای ، خلاقیت ، طراحی و دوخت ، طراحی دیجیتال ، نوآوری.