بررسی رابطه رهبری تحول آفرین و فرهنگ نوآوری با تحول دیجیتال در مدارس ابتدایی شهر میناب

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه رهبری تحول آفرین و فرهنگ نوآوری با تحول دیجیتال در مدارس ابتدایی شهر میناب انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهر میناب در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که تعداد آنان ۳۵۴ نفر تعیین شد. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۱۸۶ نفر برآورد گردید و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری تحول آفرین باس و آولیو، پرسشنامه تحول دیجیتال پترسون و همکاران (۲۰۲۴) و پرسشنامه فرهنگ نوآوری دوبک و همکاران (۲۰۲۱) بود. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ برای رهبری تحول آفرین ۷۸/۰، تحول دیجیتال ۹۲/۰و فرهنگ نوآوری۸۸/۰ محاسبه شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و از طریق نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که بین رهبری تحول آفرین و تحول دیجیتال رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین بین فرهنگ نوآوری و تحول دیجیتال نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نیز نشان داد که رهبری تحول آفرین و فرهنگ نوآوری در مجموع ۴۱ درصد از واریانس تحول دیجیتال را تبیین می کنند و هر دو متغیر قادر به پیش بینی مثبت و معنادار تحول دیجیتال هستند. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که تقویت رهبری تحول آفرین مدیران و ارتقای فرهنگ نوآوری در مدارس می تواند نقش موثری در توسعه تحول دیجیتال در مدارس ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، فرهنگ نوآوری ، تحول دیجیتال ، مدارس ابتدایی ، میناب